ج. بايد بنا را بگذارد که چيزى خارج نشده و وارسى هم واجب نيست.

ج. منظور از روز از طلوع فجر (اذان صبح) تا غروب است پس شب‌ها خارج است.

ج. اگر از سه روز بيشتر طول بکشد ولى از ده روز بيشتر نباشد وساير شرايط حيض را داشته باشد، خون دوم نيز حيض است.

ج. اگر اوّل وقت را مى‌داند، آن را به سه روز تکميل مى‌نمايد، بلکه تا مقدارى که احتمال نمى‌دهد عادتش از آن قدر کمتر بوده است، و در بقيه تا ده روز، حکم حيضيت مى‌نمايد، و با گذشت از ده روز، در آن مقدار که احتمال ايام عادت نمى‌دهد، ظاهرا بايد به وظيفه مستحاضه عمل کند.

ج. همه محکوم به حيض است.

ج. زنى که شک دارد يائسه شده يا نه، اگر خونى ببيند ونداند حيض است يا نه بايد بنا بگذارد که يائسه نشده است.

ج. بله، بنا بر اقوى قضاى روزه‌هاى واجب چه رمضان يا روزه‌هاى واجب ديگر مانند: روزه‌ى نذر بر حائض؛ پس از پاک شدن واجب است.

ج. عبور، حتى از خود حرم مطهر اشکال ندارد، و نشستن در حرم شريف جايز نيست و در رواق خلاف احتياط است.

ج. در زمان حيض نزديکى نمودن در مهبل حائض با علم به آن حرام است، و درباره هر يک از مرد وزن، موجب فسق مى‌شود على المعروف، اگرچه معلوم نيست از گناهان کبيره باشد، بلى حلال شمردن آن، با علم به حرمت آن موجب کفر است.

ج. اگر در زمانى که نزديکى با زن حرام است (مثلاً در روزه ماه رمضان يا در حال حيض) با زن خود نزديکى کند، در صورتى که عرق او خشک نشده واگر وظيفه‌اش تيمم باشد تيمم نکرده، بنا بر احتياط واجب بايد از عرق خود، در حال نماز، اجتناب نمايد. و اگر تيمم کرده، بنا بر اظهر اجتناب از عرقى که بعد از تيمم فوق حاصل شده، حتى اگر خشک نشده باشد، لازم نيست.