ج. نياز به اجازه حاکم شرع دارد.

ج. اگر از اطفال غير مميّز مواظبت شود ـ که مراعات آداب مسجد را بکنند ـ ورود آن‌ها مانعى ندارد.

ج. با اجازه‌ى متولّى جايز است.

ج. مستحب است اذان در گوش راست مولود (نوزاد) و اقامه در گوش چپ او و نيز مستحب است اذان گفتن در گوش سيّى‌ء الخُلق و فرد بد اخلاق، اگرچه بداخلاقى او براى ترک خوردن گوشت تا چهل روز باشد و بهتر، اذان گفتن در گوش راست او است، و حکايت اذان هم مستحب است.

ج. در هر زمان که يکى از اوقات فعليّت پيدا کرد، وظيفه خود را در همان زمان انجام مى‌دهد و در جايى که اوقات نماز هر چند به مقايسه به نزديک‌ترين مکان‌ها معلوم نيست، بايد جايى که مبدأ و آغاز سير او بوده براى وقت صبح و ظهر و مغرب حساب کند، بنابر احتياط وجوبى، گرچه محتمل است عدم تکليف.

ج. در اين باره به مسأله‌ى ۶٣٣ رساله و قبل و بعد آن مراجعه شود.

ج. عمدا نبايد منحرف باشد، مگر به اندازه‌ى پهناى يک انگشت که بخشوده است.

ج. بايد سريعا به جهت قبله برگردد.

ج. اظهر اين است که قدمين تا مچ پا مستثنى است و مقدارى از آن، براى اطمينان از پوشانده شدن مقدار واجب، بايد پوشانده شود، اگرچه احوط پوشاندن پشت پاشنه است.

ج. اگر ظاهر دهان پاک باشد، نمازش صحيح است.