ج. دو رکعت نشسته وظيفه‌ى او است.

ج. هر مقدار از نمازهايى که يقين دارد قضا شده، بايد قضا کند و اگر تعداد نماز صبح بيشتر بوده، بايد آن‌ها را بيشتر و به همان مقدار قضا کند و با جهل به نحوه‌ى قضا شدن آن نمازها، ترتيب واجب نيست. (تفصيل آن در مسأله‌ى ١١١٩ و ١١٢١ رساله آمده است.)

ج. تا مقدار مقدور را بايد قضا کند و بقيه را وصيت کند.

ج. اگر ترتيب خاصى را نمى‌داند به ترتيب شبانه روزى بايد بخواند؛ مگر طورى جاهل باشد که اصل ترتيب ساقط شود.

ج. بله، واجب است.

ج. تا هر مقدار را که توانايى دارد، بدون سختى و مشقت به جا آورد و هم‌چنين به قدر توانايى اجير بگيرد.

ج. اگر پسر بزرگ ندارد و کسى هم نيست که آن‌ها را به‌جا آورد، واجب است از همان خانه و محل فروش آن بدهند.

ج. از وقتى که خورشيد يا ماه شروع به گرفتن مى‌کند، انسان بايد نماز آيات را بخواند و بايد به تأخير نيندازد که شروع به بازشدن بکند.

ج. بايد اوّل نماز يوميّه را بخواند.

ج. بله مى‌تواند، با مراعات آن چه در رساله ذکر شده است.