ج. در صورت يقين يا اطمينان به چنين نوشتارى از کارهايى که موجب هتک است، بايد اجتناب نمود.

ج. اگر موجب هتک آن نباشد اشکال ندارد، مانند محو کردن آن‌ها.

ج. اگر ظاهر آن نجس شده باشد، به وسيله‌ى آب قليل يا فرو بردن در آب کر و جارى پاک مى‌شود، ولى باطن آن پاک نمى‌شود، مگر اين که در کر يا جارى به قدرى بماند که آب به باطن آن نفوذ کند، يعنى آب به هر جايى از باطن که يقين دارد نجاست به آن جا رسيده بود، برسد؛ و بنابراحوط بايد آب مطلق به باطن آن برود نه آب مضاف و قبلاً آن را براى تطهير باطن خشک کنند.

ج. در صورت شک، حکم آب مطلق را دارد و تا وقتى که يکى از اوصاف سه گانه آب به واسطه نجاست موجود در آن تغيير نکرده، پاک است.

ج. پاک نمى‌شود، مگر با جارى شدن آب از جزيى ديگر، به هر نحو باشد.

ج. چون برش به وسيله‌ى کارد و امثال آن است، در صورت يقين به ملاقات آن با دست غير مسلمان در حين برش يا بعد آن، محکوم به نجاست است و با تطهير قابل استفاده است.

ج. در صورت برطرف کردن عين نجس و آبکشى با آب کر، فشار و پايمال کردن لازم نيست و در آب قليل، فشار لازم نيست با دست باشد.

ج. اگر آب شلنگ به تمام جاهاى نجس برسد، پاک مى‌شود.

ج. اگر با آن وسايل و لباس‌ها، کارى که در آن طهارت شرط است انجام مى‌دهند، لازم است گفته شود و اگر عالم به نجس شدن آن‌ها شد لازم نيست بگويد؛ مگر در آن‌چه مربوط به او هم هست.

ج. از کارهايى که موجب هتک است بايد اجتناب نمود.