ج. بله، بايد قضا نمود.

ج. چيزهايى که نماز آيات براى آن‌ها واجب است، در هر جايى اتفاق بيفتد،  فقط مردم همان جا بايد نماز آيات بخوانند، بر مردم جاهاى ديگر واجب نيست، اگرچه از توابع يکديگر و به يک اسم معروف باشند.

ج. اگر شک کند که در رکوع آخر رکعت اوّل است يا در رکوع اوّل رکعت دوم و فکرش به جايى نرسد، نماز باطل است، ولى اگر مثلاً شک کند که چهار رکوع انجام داده يا پنج رکوع، چنان چه هنوز به سجده نرفته، بايد رکوعى را که شک دارد به جا آورده يا نه، به جا آورد و اگر به سجده رفته، به شک خود اعتنا نکند.

ج. ملاک راهى است که مردم عبور مى‌کنند.

ج. بله.

ج. بله، همه نيّت احتياطى کنند.

ج. احوط ترک اقتدا است در آن رکعت، مگر بدانيد که مى‌توانيد بقيه‌ى تکبيرات را با قنوت‌ها به جا آوريد و به رکوع امام ملحق شويد.

ج. بيدار ماندن جايز است، ولى بايد طورى باشد که با اهميّت شأن نماز منافات نداشته باشد و موجب از دست رفتن وقت نماز نشود.

ج. وقت آن تا مغرب است يعنى تا وقتى که آفتاب از زمينى که مسطح است، غروب کند.

 ج. مغرب وقتى است که آفتاب از زمينى که مسطح است غروب کند. و منطقه‌اى که پستى و بلندى دارد، مغرب آن موقعى است که اگر زمين مسطح بود آفتاب غروب مى‌کرد؛ ولى احتياط مستحب اين است که سرخى طرف مشرق که بعد از غروب آفتاب پيدا مى‌شود از بين برود.