«وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ». يعنى: «هرکه خدا را وکيل خود کند، او را کافى است». (طلاق، آيه3) اگر گويى [که کرم و رحمت خداوند] تخصيص به آخرت دارد، خود دانى که دروغ مى‌گويى، بلکه کافرى. و اگر شامل دنيا و آخرت است، چگونه به‌جهت تحصيل دنيا آرام نمى‌گيرى؟! و به‌قدر قوّه خود، سعى در ...