ابوالفرج اصفهانی ـ که زیدی‌مذهب است ـ در کتاب مقاتل‌الطالبیّین راجع به زمان وفات حضرت فاطمه علیهاالسلام اقوال متعددی را نقل می‌کند، و آخرین آنها را شش ماه بعد از رحلت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، و اولین آنها را چهلم حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم که تقریباً هشتم ربیع‌الثانی است، ذکر می‌کند....

مرحوم سید حسن صدر و مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی وقت غروب در کنار نهر دجله در سامرا نامه‌های مردم را که متضمن اسرار آنها بود، در شط می‌انداختند! در محضر بهجت، ج۳، ص۵۸ ...

از ویژگی‌های شیخ محمدکاظم این بود که به سخن شاگردان اهمیت می‌داد و بی‌اعتنا از اشکالات آنان عبور نمی‌کرد؛ چه رسد به آنکه اشکال‌کننده کسی مثل شیخ محمدتقی گیلانی باشد. می‌گویند شیخ محمدکاظم به ایشان امر کرده بود که اگر نظریه‌ای دارد، در بین درس مطرح کند و برای بعد از جلسه تدریس نگذارد. مرحوم علامه جعف...

آیت‌الله سید محمدحسین طباطبایی تبریزی، از جمله چهره‌های تأثیرگذار در جامعه علمی حوزوی و حتی دانشگاهی در دوران معاصر است. ذکاوت،‌ دقت نظر، تلاش علمی، حافظه قوی، سیرت نیکو، همت والا و بسیاری از نکات مثبت دیگر، دست به دست هم داد تا وی «علامه» دوران ما باشد....

در پرکاری مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی همین بس که گویی دوره فقه را حاضرالذهن بود. ما خود دیدیم که بدون مطالعه درس گفت. ...

چه می‌شود گفت به کسانی که برای دین و عالمان دینی ارزش قائل نیستند و می‌خواستند مابین‌الحرمَین خیابان بکشند. که مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی یا حاج آقا حسین قمی رحمهماالله مانع شدند، ولی بعد از فوت آن‌ها شروع به خراب‌کردن آن‌ها نمودند. وجود علما نافع است و مانع از خرابی آثار دینی و قبور علما می‌شود...

آیت‌الله شیخ محمدحسین نایینی، در سال ١٢٧٣ق. در شهر کوچک نایین دیده به جهان گشود. هشتاد و دو سال زندگی او، فراز و فرودها و رنج‌ها و حکایات بسیاری داشت. شیخ محمدحسین نایینی تحصیلات را از زادگاه خود آغاز کرد و در حدود بیست سالگی به اصفهان آمد. چند سالی از محضر عالمان فرزانه آنجا بهره برد و عازم عراق شد...

از امام صادق علیه‌السلام روایت است که منصور دوانیقی در همان شب [که مادر داوود این اعمال را به‌جا آورد] حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله را خواب دید۱ که داوود را نجات بده و آزاد کن. به‌ظاهر داوود [بن الحسین] برادر رضاعی حضرت صادق علیه‌السلام هم بوده است....

نقل کرده‌اند که میرزای نائینی در خلوت گریه می‌کرد و می‌گفت: «انگور انداختیم سرکه بشود، شراب شد». گفته‌اند که حاج آقا حسین بروجردی۱ و آقای شیخ احمد شاهرودی۲ برای زیارت به نجف آمده بودند. میرزای نائینی در همان نجف برای حاج آقا حسین بروجردی نوشته بود: «شما دو نفر در ایران متنفّذ هستید، شما بروید و عشای...

...