تبعیت از شرع علامت صدق

سؤال: برای برخی این سؤال پیش می آید که متصوّفه با عقیده باطلی که دارند، وقتی برخی اذکار را می‎گویند، آثاری می‎بینند؛ مثل این‎که بچه از بالا افتاد، ولی به خاطر ذکر «یا علی» نمرد. اما افرادی که با عقیده سالم این اذکار را می گویند، آن اثر را نمی بینند. آن‎ها «یاعلی» می گویند و اثر را می‎بینند، ولی این‎ها «یا اللّه» را هم می گویند، ولی اثر را نمی بینند! توجیه این مطلب چیست؟

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:

ریاضات، ولو کامل نباشد و ناقص باشد، تأثیراتی دارد. مثل این است که سیف (شمشیر) به دست این‎ها باشد؛ این علامت این است که قدرت دارند دیگر، [اما آیا] علامت این هم است که آن‎ها بر حق اند؟! انسان باید دقت داشته باشد کسی که در عملش، کارهای خلاف شرع هست [بر حق نیست]. گفته‎اند: [شخصی] برای آن آقای اخلاقی^١ در نجف نامه نوشت که یک کسی می گوید من با امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف مرتبط هستم و آن فرد خبرهایی می دهد و حرف هایی می زند، اما ریشش را تراشیده است! آن آقایی که این نامه را نوشته بود، خود از شاگردان آن آقای اخلاقی بود، از فضلا بود، در نجف مدّرس معقول بود، این نامه را [برای استادش] نوشته بود.

 ایشان در جوابش قصیده ای نوشت؛ قسمتی از قصیده اش این بود: «نعم ما کان الرائد یأمر أهله بشیء و یطلب فیه مرفقا!»^٢. خود حضرت عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف این کار را نمی کند و محاسنش را نمی‎تراشد، اما آن کسی که نایبش است، محاسنش را می تراشد!؟ این خودش «رائد» است، و آمده خبر می دهد، لابد به‎ خوبی^٣ خبر می دهد، اما خودش چرا بدی را انجام می دهد؟! باید [به اعمال مدعیان] نگاه کرد. ما نمی‎توانیم از تبعیّت شرع اعراض کنیم، و الّا با خود انبیاء و اوصیاء و ائمه معصومین علیهم‌السلام هم مخالفت  کرده‎ایم!

بیانات در درس خارج حج، ١٣٨٧/٠٢/١۶