ج. اگر مأمومين از جهت اين که حکم مسأله را نمى‌دانند به او اقتدا مى‌کنند، بنابر احتياط بايد آن‌ها را ارشاد کند و اگر اقتدا از اين جهت است که موضوع را نمى‌دانند، لازم نيست به آن‌ها اطّلاع دهد.

ج. اگر جمعه با شرايط آن اقامه شود، مى‌شود اقتدا کرد.

ج. بله، مى‌توانند.

ج. خير مضرّ نيست؛ مگر به حدّى که منافى با کاشفيّت ظنّيه بر بناى بر ترک گناه باشد.

ج. تا جايى که حمل بر صحت ممکن باشد، مضرّ به عدالت نيست.

ج. اقتدا به امام جماعت فاسق جايز نيست و اگر بعد از نماز بفهمد که امام جماعت عادل نبوده، نمازش صحيح است. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله‌ى ١١۴٢ و ١١٧٠ و ١١٧١ رساله رجوع شود.)

ج. اگر آن فرد معمم عالم هم باشد، اولويّت دارد.

ج. کسى که ايستاده نماز مى‌خواند، بنابر اظهر نمى‌تواند به کسى که نشسته نماز مى‌خواند اقتدا کند.

ج. با وجود شرايط، مانعى ندارد.

ج. اقتدا به نماز مذکور اشکال دارد.