ج. خير، دليل نمى‌شود.

ج. خالى از اشکال نيست.

ج. بنابر احتياط واجب جايز نيست.

ج. در صورت تقيّه، بايد لااقل حمد را مأموم ـ هر چند آهسته ـ بخواند.

ج. بله مى‌توان، ولى رکعت اوّل مأموم حساب نمى‌شود.

ج. اگر عادل و واجد شرايط باشد، جايز است.

ج. بله، مانعى ندارد.

ج. بله، فى الجمله نسبت به ديگران مقدّم است.

ج. اگر مأموم در حال ايستاده به تکيه کردن نياز ندارد، اقتداى او به کسى که به تکيه کردن نياز دارد، محل اشکال و احتياط است.

ج. بنابر احتياط واجب به شخص معذورى که نماز عذرى مى‌خواند نمى‌شود اقتدا کرد؛ مگر به فردى که به علت عذرى تيمم نموده است و کسى که با مأموم، نقص مساوى داشته باشد. پس در فرض سؤال على الاحوط نمى‌تواند اقتدا کند.