ج. ظاهرا فقط در ثلث طلاها حق وصيّت دارد و زايد از آن مال ورثه است؛ مگر  نماز و روزه‌اى که خودش تعيين نموده که از اصل مال اخراج مى‌شود بنابر اظهر، و هم چنين اگر ورثه وصيت او را اجازه داده‌اند، ديگر نمى‌توانند برگردند.

ج. جايز است، زيرا وصيت او براى نفى افضل اطلاق ندارد، بلکه بايد در محل پايين‌تر و کم‌تر از وصيت نباشد و احتياطا در همانند هم نباشد.

ج. خير، اگر هيچ حقّى از حقوق الهى و مردمى بر او نيست و يا امانتى که نتوانسته ردّ کند نزد او نيست لازم نيست؛ بلکه مستحب است.

ج. صحيح است و تا وقتى که صغير بالغ نشده است، مادر در تصرّف مستقلّ است.

ج. مجموع وصاياى ميّت در ثلث ترکه‌اش نافذ است و در زايد، به اجازه‌ى ورثه موقوف است که اگر اجازه داده‌اند، نمى‌توانند برگردند و راه احتياط اين است که اگر بين ورثه صغير نيست، ورثه با هم مصالحه نمايند و به نحوى که پدر گفته عمل کنند.

ج. اگر فقير باشند، جايز است و در غير اين صورت خلاف احتياط است.