ج. مسّ بشره ممنوع است نه غير آن، مگر چنين برداشت شود که آن‌چه حرام است، آن را مرتکب شده است.

ج. بله، تشبّه زن به مرد و بالعکس جايز نيست و در امر حرام نبايد به حرف شوهر گوش کند.

ج. اگر تشبّه به زن باشد، جايز نيست.

ج. اگر خالى از تهييج شهوت به محرّمات باشد و خالى از تشبيب باشد (که اوصاف زنان نامحرمى را که مى‌شناسد، ياد بگيرد)، مانعى ندارد.

ج. اگر عرفا صدق تشبيب همراه با شناختن او باشد، جايز نيست.

ج. حکم معاشرت با ساير کفّار را دارند و محکوم به نجاست‌اند.

ج. حرام است، زيرا خود اين تزيّن و تبرّج معرضيّت براى فتنه و ريبه و شأنيّت براى فساد دارد و همين براى حرمت کافى است.

ج. نگاه با شهوت حرام است.

ج. درون و برون آلت تناسلى در حکم، از حيث نظر و لمس فرقى ندارد.

ج. شرط تمييز، شناختن مميّزات مرد و زن در اين مقام است و با شک، استصحاب عدم رسيدن به سنّ تمييز جارى است در نتيجه هنگام شک در به سن تمييز رسيدن پسربچه، حکم به نرسيدن آن مى‌شود.