ج. اگر امر به معروف و نهى‌ازمنکر با شرايطش را انجام ندهد، فاسق محسوب مى‌شود.

ج. پوشيدن لباس و غير آن ضوابطى دارد که بايد بر اساس آن باشد و نيز از آن چه که در معرضيّت مفسده است، بايد احتراز شود.

ج. چون آموزش اين حرفه‌ها ملازمه‌ى با انجام حرام ندارد، بايد برنامه ريزى کنند تا طبق ضوابط شرعى، آموزش صورت گيرد.

ج. چون در مقابل نامحرم هم هستند، جايز نيست. (به توضيح مذکور در مسأله‌ى ١٩٣٧ رساله رجوع شود.)

ج. زن بايد بدن و موى خود را از مرد نامحرم بپوشاند، اگرچه کمک به حرام نبوده و قصد لذتى نيز در بين نباشد؛ بلکه احتياط واجب آن است که از پسر غير بالغ که خوب و بد را مى‌فهمد نيز خود را بپوشاند.

ج. لباس شهرت عبارت است از لباسى که از جهت جنس يا رنگ يا نحوه برش و دوخت و مانند آن خلاف شأن و زىّ پوشنده لباس باشد و پوشيدن چنين لباس‌هايى حرام است. بنابراين پوشيدن چادر سفيد به اقتضاى محل پوشش و شخص پوشنده بايد ملاحظه شود.

ج. اگر ترويج کفر کافر نباشد، اشکال ندارد، لکن در مقابل نامحرم بايد مراعات کنند.

ج. اگر موجب فساد نباشد و رنگ و شبح پيدا نباشد، مانعى ندارد.

ج. واجب است.

ج. مراعات حداقل حجاب شرعى در هر حال بايد بشود و از مواضع غير ضرورى پرهيز کنيد.