ج. کفاره عبارت است از يک دينار، (يعنى اشرفى هجده نخودى) که يک مثقال شرعى است. واين مقدار کفاره، در اوّل حيض است ، و در وسط آن، نصف اشرفى است، و در آخر آن، ربع آن.

ج. در صحت طلاق، غسل شرط نيست.

ج. در اين صورت، بنابر صحت طواف و نماز بگذارد.

ج. دومى محکوم به استحاضه است.

ج. بلکه تعويض پنبه لازم است حتى اگر با تحفظ خونى خارج نشده باشد وظيفه هست که پنبه را از داخل خارج کند؛ هر چند در حين خارج کردن اطراف هم آلوده شود.

ج. بلى مى‌تواند.

ج. ١) اگر در ٣ روز به طور مستمر نباشد، هر چند در ايام عادت، استحاضه است.

٢) در بيشتر از ٣ روز اگر ساير شرايط حيض را دارد حيض است و اگر ندارد استحاضه است

ج. فقط نياز به شستشو دارد ولى غسل و وضوى او باطل نشده است و احتياج به وارسى هم نيست.

ج. بنابر اقوى به محض ديدن خون عبادتش را ترک نکند مگر ويژگى حيض را داشته باشد يا بداند حيض است يا بداند در ٣ روز ادامه خواهد يافت در غير اين صورت تا ٣ روز اعمال مستحاضه را انجام دهد و کارهايى که بر حائض حرام است را ترک کند. بعد از ٣ روز تا ١٠ روز خود را حائض قرار دهد و ديگر اعمال مستحاضه را انجام ندهد.

ج. زن‌هاى حائض بر شش قسمند:

١) صاحب عادت وقتيه وعدديه، وآن زنى است که دو ماه پشت سر هم در وقت معين خون حيض ببيند وشماره روزهاى حيض او هم در هر دو ماه يک اندازه باشد، مثل آن که دو ماه پشت سر هم از اوّل ماه تا هفتم آن خون ببيند.

٢) صاحب عادت وقتيه، وآن زنى است که دو ماه پشت سر هم در وقت معين، خون حيض ببيند ولى شماره روزهاى حيض او در هر دو ماه يک اندازه نباشد، مثلاً دو ماه پشت سر هم از روز اوّل ماه خون ببيند ولى ماه اوّل روز هفتم وماه دوم روز هشتم از خون پاک شود.

٣) صاحب عادت عدديه، وآن زنى است که شماره روزهاى حيض او در دو ماه پشت سر هم به يک اندازه باشد، ولى وقت ديدن آن دو خون يکى نباشد، مثل آن که ماه اوّل از پنجم تا دهم وماه دوم از دوازدهم تا هفدهم خون ببيند.

۴) مضطربه، وآن زنى است که چند ماه خون ديده ولى عادت معينى پيدا نکرده، يا قبلاً عادت داشته ولى عادتش به هم خورده وعادت تازه‌اى پيدا نکرده است.

۵) مبتدئه، و آن زنى است که دفعه اوّل خون ديدن او است.

۶) ناسيه، وآن زنى است که عادت خود را فراموش کرده است.