نمی‌تواند بگوید که من هیچ چیز نمی‌دانم، اگر بگوید معلوم است که دروغ می‌گوید. همه ـ غیر از معصومین (علیهم السلام) ـ چیزهایی را می‌دانند و چیزهایی را نمی‌دانند. اگر عمل کنند به چیزهایی که می‌دانند، آن چیزهایی را که نمی‌دانند خواهند فهمید. شما به آن چیزهایی که می‌دانی عمل بکن، در آن چیزهایی که نمی‌دانی...

رؤسای کشورها تکلیفی دارند، انسان‌های عادی و رعایا هم وظیفه‌ای دارند. اگر کسی از مردم عادی به مطلبی یقین پیدا کرد نمی‌توانیم بگوییم که از یقینتان برگردید. تکلیف آنها دائرمدار یقین است، و وقتی هم یقین نکردند احتیاط بکنند. احتیاط در هرجا هم مناسب با خودش است. الآن کسانی‌که برای زیارت به عراق می‌روند۱، ...

...

در «انجیل برنابا» که در میان انجیل‌ها صحیح‌ترین است، نقل شده که حضرت عیسی شفاعت ابلیس را نزد خدا کرد. به خدا گفت: «خدایا این شیطان مدت‌ها عبادت تو را می‌کرد، بیا و از گناهانش بگذر!»، بااینکه از زمان آدم تا زمان عیسی (علیه السلام) چه کارها و چه فسادها کرده بود. این چه نوری است که حتی به شیطان هم ترحّ...

وحید بهبهانی در اواخر عمر خود که از تدریس و افتاء و رسیدگی به امور مرجعیت ناتوان شده بود، تدریس را رها نکرده بود. ایشان در منزل برای عده‌ای به‌طور خصوصی «شرح لمعه» تدریس می‌کرد. این مطلب مقدمه بود برای اینکه عرض کنم: چرا آقایانی که منبر می‌روند، تدریس را کنار می‌گذارند؟ باید درس بدهند، مؤمنین، به مد...

شما وقتی کتابی مثل «شرح لمعه» را برای طلبه‌ها تدریس می‌کنید، باید به نحوی از ابتدای این کتاب تا پایان آن را تدریس کنید و مشکلاتش را رفع بکنید که طلبه وقتی کتاب را به پایان رساند، خودش بتواند آن را تدریس کند. شما هم باید با خودتان بگویید که دیگر «شرح لمعه» تدریس نمی‌کنم، و مثلاً «رسائل» یا «مکاسب» تد...

در تبریز شخصی به نام ملّااَحمد تا دوره‌ی پیری همچنان مردّد بود که آیا روضه‌خوان بشود و نوکری سیدالشهدا (علیه السلام) را بکند؟ یا درس بخواند و درس بگوید و اشتغال علمی داشته باشد و نوکری امام صادق (علیه السلام) را بکند؟ آیا این بشود یا آن؟ تا آخر عمر هم مردّد بود....

مساجد نباید از نماز جماعت خالی باشد؛ مخصوصاً نماز صبح که باید به آن بسیار اهمیت داد، وگرنه مردم به کلّی آن را فراموش می‌کنند. در زمان ما که از نماز جماعت به‌خصوص نماز صبح اثری نبود. سخن دوست، ص۵۸   ...

نقل کرده اند که صاحب جواهر(ره)[1] گفته است: حاضرم ثواب نوشتن کتاب جواهر را در نامه عمل اُزری[2] بنویسند، و ثواب این قصیده او را به من بدهند: إنّما المصطفی مدینة علم        ***    وهو الباب من أتاه أتاها...

...