در حال بارگیری...
کسی که میخواهد شوق تحصیل پیدا کند، همین دعایی که در تعقیبات مشترکه بعد از هر نماز نوشتهاند را بخواند:
«سُبْحَانَ مَنْ لَا يَعْتَدِي عَلَىٰ أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ سُبْحَانَ مَنْ لَا يَأْخُذُ أَهْلَ الْأَرْضِ بِأَلْوَانِ الْعَذَابِ سُبْحَانَ الرَّءُوفِ الرَّحِيمِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُوراً وَ بَصَراً وَ فَهْماً وَ عِلْماً إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»[1](منزه است پادشاهى که بر زیردستانش ستم نمیکند. منزه است خدایى که اهل زمین را به عذابهاى رنگارنگ گرفتار نمیکند. منزه است آن خداى بندهنواز مهربان. خدایا در دلم نور و بینایى و فهم و دانش قرار ده، مسلماً تو بر هر چیز توانایى).
خواندن این دعا، عشق به تحصیل را در انسان ایجاد میکند، تنها برای تقویت حافظه خوب نیست، بلکه آثار دیگری هم در این دعا هست.
[1]. المصباح، ج۱، ص۱۹۸.
