ج. بايد همان شرطيت حيض، به اين که کمتر از ٣ روز و بيشتر از ١٠ روز نباشد را در نزديک وقت عادت رعايت کند و کار با همين تمام مى‌شود و نيازى به احتساب ماه نيست.

ج. اگر بين دو خون حداقل ١٠ روز فاصله شده هر کدام که در ايام عادت است حيض و خون ديگر اگر ويژگى‌هاى حيض را دارد حيض حساب مى‌شود اما اگر ويژگى حيض را ندارد و شبيه استحاضه است بايد کارهايى که بر حائض حرام است ترک کند و عبادت‌ها را هم انجام دهد.

ج. اگر آخر حيضش را مى‌داند، تکميل مى‌نمايد روز آخر را با سابق بر آن تا سه روز، ودر بقيه سابق، احتياط مى‌نمايد در هر روز احتمال دخول در عادت تا آن که مجموع، ده روز شود. وبا عدم احتمال دخول در عادت، حکم به عمل مستحاضه با عدم تمييز، در صورت تجاوز مجموع، از ده روز، اظهر است و گرنه مورد احتياط است. و بعد از آخر حيض، غسل حيض را مقدم بر غسل استحاضه مى‌نمايد با عدم تداخل و با استمرار خون و با اين که خون متأخّر از خون حيض ـ در آن مورد که فرض شود ـ از قليله نباشد.

ج. فقط نياز به شستشو دارد ولى غسل و وضوى او باطل نشده است و احتياج به وارسى هم نيست.

ج. کسى که در وقت معين عادت مى‌شود، چه عدد روزهاى حيضش هم معين باشد يا نه، به مجرد ديدن خون در ايام عادت، هر چند صفات حيض را نداشته باشد، خود را حائض حساب مى‌کند و عبادت را ترک مى‌کند. هم‌چنين اگر عادتش را جلو و عقب بيندازد و چند روز قبل و بعد از عادتش خون ببيند.

ج. هر دو تا حيض است چه هر دو ويژگى حيض را داشته باشند يا هر دو ويژگى حيض را نداشته باشند يا يکى ويژگى حيض را داشته باشد و يکى نداشته باشد، اگرچه بهتر است در خون دوم که ويژگى حيض ندارد، احتياط کند.

ج. اگر وسط حيض را مى‌داند که دو طرف مساوى است، پس وسط وطرفين حيض يقينى است ودر بقيه تا ده روز از طرفين، احتياط مى‌نمايد، لکن در صورت تجاوز مجموع از ده روز، در مقدار زايد که احتمال دخول در عادت نمى‌دهد، عمل استحاضه با عدم صفات حيض، اظهر است. و در احتياط، غسل حيض را ضميمه مى‌نمايد در موارد احتمال انقطاع خون حيض و هم چنين اگر نداند غير از حيض بودن يک روز را مثلاً در تکميل و در احتياط تا ده روز، مگر در صورت تجاوز از ده روز که زايد بر احتمال عادت، استحاضه است بنا بر اظهر، و در ضميمه کردن غسل حيض در وقت احتمال انقطاع حيض واقعى.

 ج. هر کدام حالت جداگانه‌اى دارد. و از جواب مسايل گذشته و آينده روشن مى‌شود.

ج. بنابر اقوى به محض ديدن خون عبادتش را ترک نکند مگر ويژگى حيض را داشته باشد يا بداند حيض است يا بداند در ٣ روز ادامه خواهد يافت در غير اين صورت تا ٣ روز اعمال مستحاضه را انجام دهد و کارهايى که بر حائض حرام است را ترک کند. بعد از ٣ روز تا ١٠ روز خود را حائض قرار دهد و ديگر اعمال مستحاضه را انجام ندهد.

ج. زن‌هاى حائض بر شش قسمند:

١) صاحب عادت وقتيه وعدديه، وآن زنى است که دو ماه پشت سر هم در وقت معين خون حيض ببيند وشماره روزهاى حيض او هم در هر دو ماه يک اندازه باشد، مثل آن که دو ماه پشت سر هم از اوّل ماه تا هفتم آن خون ببيند.

٢) صاحب عادت وقتيه، وآن زنى است که دو ماه پشت سر هم در وقت معين، خون حيض ببيند ولى شماره روزهاى حيض او در هر دو ماه يک اندازه نباشد، مثلاً دو ماه پشت سر هم از روز اوّل ماه خون ببيند ولى ماه اوّل روز هفتم وماه دوم روز هشتم از خون پاک شود.

٣) صاحب عادت عدديه، وآن زنى است که شماره روزهاى حيض او در دو ماه پشت سر هم به يک اندازه باشد، ولى وقت ديدن آن دو خون يکى نباشد، مثل آن که ماه اوّل از پنجم تا دهم وماه دوم از دوازدهم تا هفدهم خون ببيند.

۴) مضطربه، وآن زنى است که چند ماه خون ديده ولى عادت معينى پيدا نکرده، يا قبلاً عادت داشته ولى عادتش به هم خورده وعادت تازه‌اى پيدا نکرده است.

۵) مبتدئه، و آن زنى است که دفعه اوّل خون ديدن او است.

۶) ناسيه، وآن زنى است که عادت خود را فراموش کرده است.