ج. طريق شناختن ندارد واحتياط واجب جمع بين تروک حائض و اعمال طاهر است؛ ولى اظهر، اعتبار خروج از طرف چپ است براى حيض بودن وخروج از راست است براى قرحه (زخم) و براى تشخيص به پشت بخوابد و انگشت وسطى را داخل کند تا بفهمد که جريان خون از راست يا چپ است، البته در صورتى که اين آزمايش امکان داشته باشد؛ و گرنه به حکم کسى که طريق شناخت ندارد عمل مى‌کند يعنى به حالت سابق خودش رجوع مى‌کند؛ يعنى اگر قبلاً حيض بوده، يعنى خون حيض ديده وممکن است اين خون دنباله‌آن باشد حيض است؛ واگر سابقا پاک بوده، وظيفه‌اى نسبت به حيض ندارد.

ج. خون دوم حيض است وخون اوّل اگرچه در روزهاى عادتش باشد حيض نيست.

ج. فقط روزهاى عادت حيض و باقى استحاضه است.

ج. شش روز آن حيض و بقيه استحاضه است.

ج. اگر در ايام عادتِ زن باشد آن را خون حيض قرار مى‌دهد وگرنه بايد به وظيفه‌اى که مشترک بين حيض و نفاس است عمل کند، يعنى لازم نيست آن‌چه بر حائض واجب است ولى بر نفساء واجب نيست وآن‌چه بر نفساء واجب است وبر حائض واجب نيست به جا آورد. گرچه انجام دادن مجموع وظايف حائض و نفساء، مطابق احتياط است؛ بلکه اين احتياط در صورت امکان ترک نشود ودر صورت عدم امکان احتياط، مخالفت قطعيه ننمايد.

ج. مدت حيض بيشتر از ده روز نمى‌شود.

ج. بايد روزهايى که در عادت، خون ديده با چند روز بعد از آن که روى هم به مقدار عادت او شود، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد.

ج. بله تجاوز از ده روز است.

ج. بله.

ج. در صورتى که روزهايى که خون ديده و روزهايى که در وسط پاک بوده، روى هم از ده روز بيشتر نشود، تمام اين مدت را حيض قرار مى‌دهد.