حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: در روایت است که: «دین‌داری در آخرالزمان مثل نگاه‌داشتن آتش در دست است».[1] آیا هنوز وقت آن نرسیده است؟! لابد طبلش را می‌زنند تا بیدار شویم که امروز دین‌داری سخت‌تر از نگاه‌داشتن آتش در دست است! [۱]. بحارالانوار، ج۲۸، ص۴۷؛ امالی طوسی، ص۴۸۴؛ «یأْتی عَلَی الناسِ زَمانٌ، الص...

تجاوز به اموال مردم حرام و گناه است؛ خواه به صورت تصرف در مال کسی باشد که مالک آن راضی به آن تصرف نیست؛ مانند پوشیدن کفش یا لباس دیگری یا داخل شدن به خانه کسی بی‌آنکه از او اذن گرفته شود و خواه به صورت غصب یا سرقت باشد. نردبان سعادت، ص 383 ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: از محبت اهل بیت علیهم‌السلام نباید دست برداشت، همه چیز توی محبت است، اگر چیزی داریم از محبت است. به‌سوی محبوب، ص١٢٢ ...

امام صادق علیه‌السلام فرمود: «هر کس ثواب عمل خیری را بشنود و آن را به‌جا آورد، آن پاداش برای او خواهد بود، هرچند به آن صورت که به او رسیده، نباشد». درواقع، این از تفضل و کرم بی‌حدوحساب خداوند است که انسان عملی را که نه در کتاب الهی نازل شده و نه رسول او بدان دستور داده است، به‌جا آورد و خداوند پاداش...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: «زهد» آن است که مالک نفس خودت باشی، و در هر فعل و ترک، مراقب اذن خدای متعال باشی. به‌سوی محبوب، ص٧٣ ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: با اینکه به ما نه وحی می‌شود نه الهام، به آن واسطه‌ای که به او وحی و الهام می‌شود توجه نمی‌کنیم؛ در حالی که در تمام گرفتاری‌ها _ اعم از معنوی و صوری، دنیوی و اُخروی_ می‌توان به آن واسطه فیض (حضرت حجّت عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ) رجوع کرد. در محضر بهجت، ج٢، ص٢٧١ ...

  امام صادق علیه‌السلام فرمود: شش صفت در مؤمن نباشد: ۱. سختی (تندخویی)؛ ٢. تیره‌روزی و کم‌‌خیری؛ ٣. لجاجت و سرسختی؛ ٤. دروغگویی؛  ٥. حسدورزی؛  ٦. ستمگری. وسائل‌الشیعه، ج۱۵، ص۳۴۹ ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: در ابتلائات و برای رفع بلاها، دست از دعا و توسل نباید برداشت.   در محضر بهجت، ج2، ص152 ...

سؤال: چگونه در تمامی کارها و عبادات اخلاص را فراموش نکنیم؟ حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: در عبادات و تمام کارها اختیاراً راه ندهد غیر از خدا را و غیر از یاد او را؛ و همین راه منحصرِ سعادت است.(در اموری که در اختیار اوست عمداً نیت غیر خدا را راه ندهد، تا به تدریج همه کارهایش رنگ و بوی اخلاص بگیرد.)   ...

با امام خمینی(رحمة‌الله‌علیه) سَر و سِرّی داشتند. یک‌بار من هم با امام به خانۀ آقای بهجت رفتم. وارد که شدیم، آن‌ها نشستند به صحبت. امام نگاهی به من انداخت. خودم فهمیدم که باید بروم بیرون. ساعتی توی کوچه قدم زدم تا صحبت‌شان تمام شود. اینکه چه می‌گفتند و از کجا می‌گفتند را کسی نمی‌داند. امام می‌فرمود:...