بنا نبود سیدالشهدا علیه‌السلام از راه خرق عادت و اعجاز پیروز شود، وگرنه یک نفر هم لازم نبود، خود حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام کافی بود....

مالک اشتر علیه‌الرحمة، کوهی بود که هرکسی نمی‌توانست به بلندای قله او دست یابد. وجود پربرکتش همواره یاور امیرمؤمنان علیه‌السلام بود و پس از او، فرزندش ابراهیم، دشمنان سیدالشهدا را به خاک مذلت نشاند. قرن‌ها بعد، از نسل او عالمانی به دنیا آمدند که هر یک حق بزرگی بر جهان تشیع دارند. عالمانی که با عنوان ...

اهل تسنن می‌گویند: پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در بیماری آخر که منجر به رحلت او شد، به ابی‌بکر امر فرمود که «برو به جای من با مردم نماز بخوان» و این فرمان را دلیل بر احقّیت ابی‌بکر به خلافت می‌دانند....

از اعظم حجت‌های شیعه که مایه چشم‌روشنی آنهاست، اقرار ظلم ظالمین به امیرالمؤمنین علیه‌السلام و اهل‌بیت آن حضرت علیهم‌السلام است. از جمله معاویه به یزید می‌گوید: «بُنَی، أَلْحَق لَهُمْ، أَخَذْناهُ مِنْهُمْ أَفَلا نُرْدِفُهُمْ دآبةً أَخَذْناها مِنْهُمْ؟!؛ فرزندم، حق برای آنها (خاندان پیامبر) است و ما [...

انسان هر راهی را بدون تقید و پای‌بندی به قرآن و سنت برود، روزبه‌روز تنزّل می‌کند و تاریخ، از جمله قضایای سقیفه و پیامدهای آن مانند واقعه طَف (کربلا)، هر روز تکرار می‌شود؛ زیرا هر روز حقی غصب و یا احقاق می‌شود، و همیشه حق و باطل مثل حسین و یزید وجود دارد، و کار مردم هم یا جنگ در کنار یزید یا در رکاب ...

حضرت راه سوم، یعنی بیعت را ذکر نمود یعنی به شام بروند و با یزید بیعت کنند، ولی ابن‌سعد قبول نکرد و از حضرت تسلیم بدون قید و شرط خواست....

عمرسعد به مقصود خود، یعنی مُلک ری نرسید؛ به دَرَک رفت. همین برای او بس بود که به خسران دنیا و آخرت مبتلا شد. با اینکه او چنان جنایت عظیمی کرد و سیدالشهدا علیه‌‏السلام را کشت، با اینکه خود او هم می‌‏دانست جنایت است! بااین‌حال، عامه او را توثیق کرده و از او با لقب «صدوق» (بسیار راستگو) یاد کرده‌‏اند! ...

از کلمات شمر ملعون بعد از جریان قتل حضرت اباعبدالله‏ علیه‌‏السلام استفاده می‏‌شود که تائب و نادم نبود، بلکه چه‌بسا کار خود را قبیح هم نمی‏‌دانست! می‏گوید: «أَطَعْنا وُلاتَنا...؛ ما از فرماندهان خود اطاعت کردیم...»، درحالی‌که «إِنما الطاعَةُ فِی الْمَعْرُوفِ؛ تنها در کارهای خوب باید از دیگران اطاعت ن...

درباره حضرت علی‌اکبر سلام‌الله‌علیه وارد است که امام حسین علیه‌السلام هنگام به میدان رفتن و وداع آن بزرگوار به مادرش لیلی فرمود: «دَعِیهِ، فَقَدِ اشْتاقَ الْحَبِیبُ إِلی لِقاءِ حَبِیبِهِ!؛ رهایش کن، که دوست به دیدار محبوبش اشتیاق پیدا کرده است!»....

کاری که به عابس۱ رحمه‌الله نسبت می‌دهند که در روز عاشورا در میدان جنگ، زره را انداخت و لخت شد۲ سهل است؛ زیرا تمام اصحاب و خود آن حضرت «مُسْتَمیت» و طالب مرگ و شهادت بودند و می‌دانستند که ک...