ج. وقتى تمام آيه را بخواند، پس واجب نيست اگر بعضى از آيه را ـ هر چند لفظ سجده در آن باشد بخواند ـ هرچند سجده‌کردن در اين صورت نيز احوط است.

ج. جايز است.

ج. خير.

ج. چون ضرورت است، مانعى ندارد.

ج. براى حيلولة (ايجاد فاصله و مانع) است به نحو مذکور در محل خود ـ مثل عروه و غير آن ـ . (رجوع شود به عروة الوثقى، بحث مکان‌هاى مکروه، مسأله‌ى ٣).

ج. لازم است سجده کنند.

ج. احتياط در ترک آن است.

ج. به کم‌ترين مقدار ذکر اکتفا کند.

ج. تنها همان عضو از اعضاى سجده که عذر دارد، مى‌تواند بر زمين نگذارد.

ج. در صورت منافات با استقبال، اگر عمدا باشد نماز باطل مى‌شود و اگر منظور اين است که در همان حالى که سر بر مهر دارد نگاه به عقب کند اشکال ندارد.