ج. بايد بر سنگ و يا حصير و امثال آن از چيزهايى که سجده بر آن صحيح است، سجده کنند.

ج. بايد به اندازه‌اى که اوّلين مرتبه سجود، صدق مى‌کند خم شود و مهر يا چيز ديگرى را که سجده بر آن صحيح است تا روى چيز بلندى گذاشته و طورى پيشانى را بر آن بگذارد که بگويند سجده کرده است، ولى بايد بنابر احتياط، کف دست‌ها و زانوها و انگشتان پا را به طور معمول به زمين بگذارد، و کسى که هيچ نمى‌تواند خم شود، براى سجده بايد سر را به قصد سجده خم کند و براى برخواستن از سجده سر را بلند کند.

ج. واجب است؛ به معناى اين که عدم تعمّد در ترک آن شرط صحّت است.

ج. لازم است با جاى سالم پيشانى سجده کند و اگر ممکن نيست و يا زخم، تمام پيشانى را گرفته است، بايد به يکى از دو طرف پيشانى سجده کند و احتياط آن است که طرف راست را برطرف چپ مقدم بنمايد و اگر ممکن نيست به چانه سجده نمايد.

ج. مى‌توانند به قسمت‌هايى که با سنگ مفروش شده نماز بخوانند و يا براى اقامه نماز به جايى بروند که موجب وهن نباشد.

ج. نمازش باطل است.

ج. اگر در حال ذکر واجب نباشد، ضررى به سجده نمى‌رساند و اشکال ندارد.

 ج. مثل جواب سؤال قبلى و اگر خون آلود شد، اگر مقدار ديگر آن پاک باشد بر آن‌جا سجده کند، (به مسأله‌ى ٨٧٧ رساله و مسايل بعد از آن مراجعه شود.)

ج. صحيح نيست.

ج. نمازش باطل است.