از عجایبی که در ایران از او مطلع شدیم این است که کتابی در خزینه حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نجف اشرف به دست آمده که در آن دارد: امیری در بلخ، یکی از ایالات افغانستان، به زخم غیرقابل علاج مبتلا می‌شود. شبی در خواب حضرت امیر علیه‌السلام را می‌بیند، حضرت به ایشان می‌فرماید: علاجش روغن «لا و لا» اس...

ظاهر قرآن و عترت مثل بقیه ظواهر اعتبار دارد و حجت است؛ ظاهر قرآن مثل کتاب‌ها، و ظاهر عترت مثل سایر انسان‌ها؛ ولی در باطن با چیزهای دیگر بسیار تفاوت دارند....

از سعدبن‌عبداللّه قمی اشعری سؤال شده بود که اسلام آن دو نفر، طوعاً و رغبةً بوده است یا کُرهاً و اجباراً؟...

هرچه زمان ظهور حضرت صاحب‌الامر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف نزدیک‌تر شود، بلاها بیشتر می‌شود. هنوز بلاها بعد از این است. سفیانی هشت ماه به اسم می‌کشد! ابوسفیان و اولادش ظالم، و علویون و اولادشان مظلوم آنها بودند. آن حضرت می‌آید و از ظالمین برای مظلومین انتقام می‌گیرد، انتقامِ خونین. حالا ما در راحتی و...

سؤال: آیا از جمله «کانَتْ فی أَیدینا فَدَک؛ فدک در دست ما بود»١ استفاده می‌شود که یدِ اهل‌بیت علیهم‌السلام اَماره ملکیت آن‌هاست؟...

در کلمات امیرمؤمنان علیه‌السلام آمده است که فرمود: «وَاللهِ لاَبْنُ أَبی‌طالِبٍ آنَسُ بِاْلَمْوتِ مِنَ الطّفْلِ بِثَدْیِ أُمِّهِ؛ به خدا سوگند، قطعاً علاقه پسر ابی‌طالب به مرگ، از علاقه کودک به پستان مادر، بیشتر است».١ و در کلمات سیدالشهدا علیه‌السلام آمده است: «وَ ما أَوْلَهَنی إِلی أَسْلافی! إِشْت...

حتی بنابر نقل عامه، ائمه علیهم‌السلام باطنِ نبوت را دارند. در تمسک به قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام خودکشی لازم نیست؛ در کارهای دیگر خودکشی می‌کنیم. اینجا حیات است. در محضر بهجت، ج۱، ص۵۵ ...

خدا می‌داند که ابوذر، مقداد و عمار چه مقامی داشته‌اند! اگر امثال آنها در اصحاب نبودند، حقانیت مکتب اسلام شناخته نمی‌شد. به‌واسطه مقام آنها معلوم شد که اسلام و قرآن، مدرسه تربیت و ترقی است، ولی عامه شاید برای این‌ها مقامی قائل نباشند؛ هرچند «عَشَره مُبَشّره‌ای»١ دارند، ولی هیچ‌کدام از این چهار نفر را...

فرق ما و عامه در اقرار و ادعا، جهل آنان و ادعای علم از سوی ائمه ما علیهم‌السلام است. علی علیه‌السلام بعد از رحلت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم قرآن را جمع‌آوری کرد و آن را با تنزیل و تأویل به آنان عرضه کرد، گفتند: بگذار و برو.١...

خداوند متعال زندگی انسان را با بایدها و نبایدهایی آمیخته و بدین‌وسیله او را برای رسیدن به هدف والای آفرینش یاری نموده است. اگر کسی توفیق این را بیابد که از یک سو به قوانین الهی و از سوی دیگر به اعمال خود بنگرد، برایش روشن می‌شود که بین آنچه که هست و آنچه که باید باشد، راه بسیار است. کسی که چنین بینش...