ج. بله، اگر عمدا باشد موجب باطل شدن نماز مى‌گردد.

ج. بله، موجب باطل شدن نماز مى‌گردد.

ج. اگر به داعى ثواب آخرتى باشد، مبطل نيست.

ج. اگر پس از آن که به اندازه رکوع خم شود يادش بيايد، مستحب است بعد از رکوع قضا کند، و اگر در سجده يادش بيايد، مستحب است بعد از سلام، قضا نمايد و احتمال دارد هر جاى نماز که يادش آمد بتواند قنوت را به جا آورد.

ج. مؤمن نبايد با مومن ديگر از جهت ايمانش مخالف باشد.

ج. آن چه مهم است اين است که مراقبت کند که با اختيار و قدرت حالت حضور قلب را از دست ندهد.

ج. بنا مى‌گذارد که در نماز ظهر است؛ يعنى به قصد ظهر نماز را تمام کند اگر نماز ظهر را نخوانده باشد و اين در صورتى است که در وقت مختصّ به ظهر يا مشترک باشد؛ اما در وقت مختصّ به عصر، در صورتى که قصد امر فعلى داشته، بدون تقييد به عنوان، بلکه مجرّد تطبيق در مقصود، قصد نماز عصر مى‌نمايد و اتمام مى‌کند.

ج. اگر واجد شروط کثير الشّک است، به شک‌هاى خود اعتنا نکند.

ج. در مورد اوّل احتياطا سجده‌ى سهو به جا آورد و در صورت عمد، اگر به قصد جزئيت نباشد و فعل کثير هم نباشد، اشکال ندارد.

ج. اگر خمس به خود لباس تعلّق گرفته، حکم نماز در لباس غصبى را دارد، که در رساله مذکور است، و هم چنين اگر آن را به نحو متعارف که معامله‌ى به ذمّه[1] است نخريده باشد بلکه با خود پولى که خمسش را نداده خريده باشد نيز لباس غصبى محسوب مى‌شود.

[1]. معاملات متعارف که کالا در قبال شخص يک پول خاص يا متاع خاص نباشد، «معامله‏ى به ذمّه» مى‏گويند.