ج. اکتفا مى‌کند. (به مسأله‌ى ٧۶٢ رساله رجوع شود.)

 ج. نمازتان صحيح است و همان نيّت ارتکازى کافى است.

ج. نبايد به شک خود اعتنا کند.

ج. خير و قيام بعد از رکوع رکن نيست (به مسأله ٨۵٠ رساله رجوع شود).

 ج. اگر خوابيده نماز بخواند و بتواند تا آخر با طهارت نماز بخواند؛ بايد خوابيده بخواند، زيرا طهارت مقدّم بر قيام است.

ج. اگر کسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند کند، مثل آن که آن‌ها را با فرياد بخواند، بنابر احتياط نمازش باطل است.

ج. بله، احتياطا بايد قضا کنيد.

ج. خير اشکال ندارد و سرفه، توليد حرف نمى‌کند.

ج. اگر قصد قرائت هم داشته باشد، کافى است.

ج. بايد هر دو را با هم به ترتيب بخواند.