حضرت آیت الله بهجت قدس سره:
هر شب [در عالم خواب]، در عوالمی از بزرخ می رویم که هیچ اختیارش دست ما نیست...
با این همه، این گونه از مرگ غافل هستیم!
در محضر بهجت، ج١، ص٢٨
...
کسی که برادر مؤمن او برای حاجتی نزد او بیاید، این رحمتی است که خداوند متعال آن را به سوی او فرستاده است؛ پس چنانچه در رفع نیاز آن مؤمن اقدام کرد، به ولایت ما وصل گردیده و ولایت ما هم به ولایت پروردگار متصل است و چنانچه او را دست خالی از خود برگرداند، در حالی که می توانست کاری بکند و نکرد، به خود بدی...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
ائمه اطهار علیهمالسلام هم ترس از جهنم داشتند و هم طمع به بهشت، ولی عبادت را برای خوف و طمع نمیکردند.
در محضر بهجت، ج١، ص٢٣
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
چرا معاصی را کوچک میشماریم؟
لابد به دلیل اینکه طالب کمالات هستیم و از معاصی فارغ گشتهایم! کار به جایی رسیده که حتی گناهان کبیره و حتی سَبْعِ موبقات (هفت گناه کبیره و هلاککننده) را کوچک میشماریم!...
از آیتالله جوادی دامظله نقل شده است:
از علامه طباطبایی رحمهالله تقاضا کردیم به ما درس اخلاق بدهد. گفت: «اخلاق درسی نیست.»
گفت: «همین آقای بهجت را نگاه کنید، مجسمۀ اخلاق است. همۀ کارهایش درس است؛ اخلاق است؛ درسش، نمازش، عبادتش، راهرفتنش.»
برگرفته از کتاب «صحبت سالها»
مجموعه خاطرات حجتالاسلامو...
سؤال: خواهشمندم بفرمایید چطور میتوان بهتر با خداوند و ائمۀ اطهار علیهمالسلام انس گرفت؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
با طاعت خدای تعالی و رسول صلیاللهعلیهوآلهوسلم و ائمه علیهمالسلام و ترک معصیت در اعتقاد و عمل.
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
آنچه را دانستیم عمل نماییم و آنچه را که ندانستیم توقّف و احتیاط نماییم تا معلوم شود؛ [در اینصورت] هرگز پشیمانی و خسارت در ما راه نخواهد داشت.
این عزم اگر در بنده ثابت و راسخ باشد خدای بزرگ، اولیٰ به توفیق و یاری خواهد بود.
به سوی محبوب، ص٢٨
...
حضرت على علیهالسلام فرموده اند:
به یکدیگر کمک کنید و بار از دوش هم بردارید.
به یکدیگر توجه کنید، به یکدیگر بخشش کنید و منافقگونه با هم رفتار نکنید که چیزی بگویید و عمل نکنید.
نردبان سعادت، ص ۳۵۴
(تلخیص و تحریر کتاب معراجالسعادة)
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
ببینید چقدر ما به خودمان ظلم میکنیم که بهسوی خدا نمیرویم!
بهسوی چه کسی میرویم؟ آخرش افتادن میان چاه است، آخرش پشیمانی است؛ خوب چیزی که میدانی آخرش پشیمانی است، حالا دیگر نرو!
به سوی محبوب، ص١٣٣
...