ج. واجب نيست چيزى به او بدهد.

ج. بله، مثل ساير ديون.

ج. حقّ مطالبه‌ى همه‌ى مهريّه را دارد.

ج. در غير طلاق خلع يا مبارات (مقدار بذل)، حقّ مهريه دارد.

ج. بله، مى‌تواند مهر مؤجّل قرار دهد.

ج. شرعا مقدار معينى ندارد؛ ولى مستحب، عدم تجاوز از مهرالسنّه است ـ که پانصد درهم مى‌باشد ـ و يا آن که بيشتر از مقدار مهرالسنّه مکروه است.

ج. طيب خاطر و رضايت قلبى ميزان است، پس اگر در وقت عقد رضايت به آن ندهد و بعد از عقد هم راضى نشود، آن مهريه به ذمه‌ى او نخواهد بود.

ج. مهر نصف مى‌شود.

ج. ظاهرا صحّت آن، بر اجازه‌ى دختر توقّف دارد.

 ج. اگر دختر هم به زنا راضى بوده، مهريه‌اى ندارد و در استحقاق ارش بکارت، تأمّل است و احوط مصالحه است.