ج. طيب خاطر و رضايت قلبى ميزان است، پس اگر در وقت عقد رضايت به آن ندهد و بعد از عقد هم راضى نشود، آن مهريه به ذمه‌ى او نخواهد بود.

ج. مهر نصف مى‌شود.

ج. بله، مى‌تواند مهر مؤجّل قرار دهد.

ج. شرعا مقدار معينى ندارد؛ ولى مستحب، عدم تجاوز از مهرالسنّه است ـ که پانصد درهم مى‌باشد ـ و يا آن که بيشتر از مقدار مهرالسنّه مکروه است.

ج. در هر دو مورد مذکور در سؤال، مهريّه حالّ حساب مى‌شود.

ج. ابراء است و شرايط بخشش را ندارد.

ج. ظاهرا صحّت آن، بر اجازه‌ى دختر توقّف دارد.

 ج. اگر دختر هم به زنا راضى بوده، مهريه‌اى ندارد و در استحقاق ارش بکارت، تأمّل است و احوط مصالحه است.

ج. زن تا پرداخت تمام مهريه حقّ مطالبه جهت تمکين دارد؛ هر چند مرد معسر، معذور است.

ج. بنابر اقوى مهر نصف مى‌شود.