ج. اگر چاره‌اى جز ذخيره تدريجى براى ضروريات آينده ندارد، خمس ندارد.

ج. اگر از منافع کسب چيزى که به آن احتياج ندارد خريده و يک سال از خريد آن گذشته، بايد خمس آن را بدهد ولى اثاث خانه و چيزهاى ديگر که نياز داشته و مطابق شأن خود خريده، اگر بداند که از فايده در بين سال خود آن‌ها را خريده، خمس واجب نيست و اگر نداند، احتياطا با حاکم شرع مصالحه کند (جهت اطلاع بيشتر به مسأله‌ى ١۴١۵ رساله رجوع شود).

ج. بله؛ آن برنج متعلق خمس است چون کسى که يک نوع رشته کسب دارد براى تمام درآمد آن بايد يک سال خمسى قرار دهد؛ مگر از مصاديق مسأله‌ى ١۴٠٠ رساله باشد.

ج. بايد با هر يک سبب، خمس خاصّ به آن با شروط مخصوصه به آن پرداخت شود.

ج. اگر معرضيت براى استفاده داشته باشد خمس ندارد و هم چنين اگر مالک خاص نداشته باشد، خمس ندارد.

ج. مجازيد به آن‌ها بدهيد ولى از آن‌ها رسيد و قبض مرجع خود را مطالبه کنيد.

ج. اگر هر دو توافق در خمس داريد، مجموع اموال را قيمت گذارى کرده و تخميس و پرداخت کنيد و اگر خصوص يکى از دو شريک خمس مى‌دهد،  نسبت به اموال خودش تخميس صحيح مى‌کند و آن را پرداخت مى‌نمايد و در اختلاط مخمّس با غير به وظيفه عمل مى‌کند.

ج. خانه و آن چه را به نحو متعارف به ذمّه تهيه و تصرّف کرده مالک است؛ ولى بايد خمسى را که بدهکار شده بپردازد.