ج. خير، لازم نيست.

ج. اگر پدر و مادر شما يا خود شما قصد داريد تا آخر، هر تابستان دو سه ماهى به آن‌جا برويد و بمانيد، آمل وطن شما هم مى‌شود.

ج. طول مدّت، موجب وطن شدن قم براى او نمى‌شود، و از مسافر بودن خارج نمى‌شود.

ج. تا قصد وطنيّت در جايى نکنيد، آن جا وطن شما نمى‌شود و ميزان صدق عرفى وطن براى خود شما است نه بستگان شما.

ج. بدون قصد توطّن نمى‌شود، هر چند قصد هميشه ماندن شرط نيست، بلکه تعيين مدّت کردن مضرّ است و ميزان صدق عرفى وطن است، يعنى مردم بگويند او اهل فلان جا است.

ج. تا وقتى که وطن شما نشده، در آن روستا حکم مسافر را داريد.