ج. جايز نيست.

ج. بله، مى‌توان مگر در نماز صبح که مکروه است.

ج. اوّل در خصوص نمازهاى سه و چهار رکعتى که فرد نمازگزار به رکوع رکعت سوم نرسيده و نماز جماعت بر پا گرديده و اطمينان ندارد که اگر نماز را تمام کند به جماعت برسد که در اين صورت مستحب است به نيّت نماز مستحبى نماز را دو رکعتى تمام کند و خود را به جماعت برساند و هم چنين نقل نماز ظهر روز جمعه به نافله براى کسى که سوره‌ى جمعه را فراموش کرده و سوره‌اى را که عدول از آن به سبب فراغ يا بلوغ نصف جايز نيست خوانده است.

ج. اگر به نحو متعارف دست‌ها را بالا ببرد، ضرر نمى‌رساند.

ج. ترک آن اگر از روى فراموشى باشد، نمازش صحيح است.

ج. اگر موجب محو شدن صورت نماز نشود، نمازش صحيح است و اگر در آن حالت ذکر گفته، بايد ذکر را اعاده کند.

ج. يعنى به قصد ورود در آن محل معيّن نباشد.

ج. فقط نمازهاى صبح و نماز مغرب و عشا را در صورتى که نامحرم صداى او را نمى‌شنود ـ با تفصيلى که در مسأله قبل ذکر گرديد ـ ، مى‌تواند بلند بخواند.

ج. اگر به حدّ وسوسه نرسد، جايز است.

ج. بايد قصد سوره‌ى خاصّ کند يا قصد کند که بعد از «بسم اللّه‌»، هر سوره‌اى را که مى‌خواند، اين «بسم اللّه‌» او باشد که قصد اجمالى است و هم چنين عزم مستقر بر جريان طبق عادت مستقره به منزله‌ى قصد خاص است.