ج. اگر به جهت ندانستن مسأله باشد، لازم است على الاحوط.

ج. تکرار همان کلمه کافى است.

ج. مانعى ندارد.

ج. بايد آهسته بخواند.

ج. بايد طورى تلفظ کند که در زبان عربى بگويند «ضاد» را تلفّظ کرده است.

ج. فرقى نمى‌کند.

ج. سهوا اشکال ندارد و هم چنين عمدا اگر به قصد مطلق ذکر باشد، اشکال ندارد؛ ولى عمدا به قصد ذکر خاصّ جا به جا نگويد.

ج. اگر به آن اکتفا کند يا به قصد خصوصيت باشد، نمازش باطل مى‌شود.

ج. بايد به چيزى تکيه دهد و رکوع کند، و اگر موقعى هم که تکيه داده نتواند به طور معمول رکوع کند، بايد به هر اندازه مى‌تواند خم شود و اگر به هيچ صورتى نتواند خم شود، بايد با سر اشاره نمايد. (جهت اطلاع بيشتر به مسأله ٨۴٨ رساله رجوع شود).

ج. جايز است.