ج. در موقع غسل دادن آن جا بايد آن خون را تطهير کند و سريع غسلش را انجام دهد.

ج. مقصود آن است که اولاً بدن پيش از غسل از نجاسات پاک باشد و ثانيا مانعى از رسيدن آب به بدن نباشد.

ج. اعمال گذشته او محکوم به صحت است، زيرا شک پس از فراغ است.

ج. شک بعد از غسل اثر ندارد و غسل او صحيح است.

ج. اشکال ندارد اما با غسل احتياطى، اکتفا از وضو نمى‌توانيد بکنيد.

ج. اگر حدث اصغر صادر نشده باشد مى‌توانيد بلکه بايد با همان غسل نماز بخوانيد و نيازى به وضو نيست.

ج. بايد به مقدارى آب بريزيد که تمام اعضاى بدن را غسل دهيد.

ج. نمى‌تواند.

ج. شستن تمام اطراف موهاى بلند لازم نيست و شستن پوست کافى است.

ج. اگر يقين نداريد که چيزى از شما خارج شده، حکم به جنابت نمى‌شود. بله، در شخص مريض، شهوت خاصّه (اوج شهوت) در حال خروج کافى است که حکم به جنابت شود.