دعای غریق

از خدا بخواهیم همین دعایی را که حضرت صادق سلام‎اللّه‎علیه بیش از هزار سال قبل، برای همین امروز ما _ يعنی زمان غیبت _ فرموده است:

 «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ». (ای خدا، ای رحمت‌گستر، ای مهربان، ای زیر و رو کننده دل‌ها، قلب مرا بر دینت استوار و ثابت بدار).

بعضی ها می گویند که او (راوی) گفته بوده: «مقلّب القلوب و الابصار»، حضرت فرمود: «[خداوند] مقلّب القلوب و الابصار هست، لکن آن طوری که من می گویم بگو».^١ کأنّه این یک تعبد خاصی است، و حال این‎که اَبصار، در دینداری و حفظ کردن مرتبه دین، دخالت ندارد و [بلکه] بصائر در آن دخالت دارد،^٢ «یا مقلّب القلوب» دخالت دارد و اینجا جای أبصار نیست. سیّد  بن  طاوس که خدا می‎داند چند صد سال است وفات کرده است، این را فهمیده و نوشته است؛ برای خاطر این [عدم دخالت أبصار] حضرت فرمود: نگو مقلّب القلوب و الابصار و آن طوری که من می‎گویم، بگو.

***

 بنابراین، به حسب ظاهر، راهی برای نجات نیست؛ مگر این‎که این‎هایی را که برای ما گذاشته اند، زیر پا نگذاریم. خیال نکنیم که [دعا] لازم نیست؛ [چرا که] دعا کردن مستحبِ است دیگر! آیا از دین خارج نشدن مستحب است؟ بله؟ «ثَبِّت قَلبِی عَلَی دِینک» مستحبِ است؟! یعنی دین چه انسان تثبیت بشود چه تثبیت نشود، انسان فعل حرامی به جا نیاورده است؟! این‎گونه است؟!

انسان و لا انسان!

ما باید ملتفت باشیم، انسان نیستند این کسانی که واضحات را انکار می‎کنند؛ انسان کجا بود! الآن هم می‎بینید که جنگ است بین انسان و لا انسان! چه می‌خواهید از این‌ها (فلسطینی‌ها)؟ آهان! چی می‌خواهید؟ می‌دانیم حکومت را اگر به دست یهود اسرائیل بدهند یعنی چه؟ یعنی دین را از دست این‌ها بگیرند!

***

فعلی‌هذا به حسب ظاهر، دشمنی اینها[با اصل دین] را اگر کسی بفهمد، این راه را [در پیش] می‌گیرد، و این‌ها (اسرائیل و سایر متحدانش) تا با هم متحد هستند، راضی نمی‌شوند اسلامی در کار باشد. خودشان هم نصرانی نیستند! یهودی هم نیستند! همه این حرف‌ها (ادعای مسیحی و یهودی بودن)، دیگر [از بین] رفته است، الآن، غیر از دنیاداری هیچ چیز دیگری نمی‌فهمند؛ دنیایشان را هم که می‌دانید، سرقت است و بدتر از سرقتِ غارت!

خدا ما را حفظ کند از اینکه نابینا نشویم، که واضح و غیر واضح پیش ما یکی باشد. [گویا] هیچ چیز را نمی‌بینیم، و هیچ چیز را ندیده‌ایم! [لذا باید] به تضرع و دعا[مشغول باشیم]، اگر ما [عموم مردم] از سلاح [نظامی] خارجیم، از این دعا که اعظمُ سلاحات است الحمدلله خارج نیستیم!

بیانات در درس فقه، مبحث حج(٢۴٩)، ٢٨ شهریور ١٣٨۵