سابقاً در مدارس علوم دینیه شب‌ها، از اوایل شب طلاب مشغول مطالعه می‌شدند و هیچ سروصدایی در فضای مدرسه‌ها نبود. مرحوم جهانگیرخان که متأهل نبود و در اصفهان مدیریت مدرسه‌ای را عهده‌دار بود، شب‌ها در حیاط مدرسه دور می‌زد، همین که به فرض از حجره‌ای صدای قلیان می‌شنید وارد آن حجره می‌شد و می‌گفت: چه خبر اس...

شخصی نقل می‌کرد: آقایی که از علما بود و مرحوم میرزای نائینی هم گویا دستور می‌فرمود به پای منبرش بروند، گفته بود: به‌به! عجب عطر و رایحه طیبه‌ای از این علما استشمام می‌شود، ولی نمی‌دانم چرا وقتی به ایران می‌روند، عطرشان را با خود نمی‌برند؟!...

آقایی گفته بود ـ خیلی هم بعید نیست ـ : جوانی را در حرم کاظمین علیهماالسلام دیدم که مشغول نماز بود و در زمان اندکی الی‌ماشاءالله نماز به‌جا آورد، در قنوت هم برای تعجیل فرج، به نام صاحب عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف دعا می‌کرد. نمی‌دانم که آیا بعد از نماز کلمه‌ای از او نقل می‌کرد یا نه؟ شاید بنده هم آن ش...

نقل می‌کنند: در زمان ریاست کریم خان، محمد خان قاجار مسئله‌ای از آقا محمدعلی پرسید که گویا به نفع کریم خان و علیه او تمام شد؛ لذا او ناراحت شد. تا اینکه بعد از مسلط شدن بر اوضاع، آقا محمدعلی که می‌خواست از کرمانشاه به تهران بیاید؛ ازاین‌رو آقا محمد خان به او پیغام داد که تهران نیا، ولی وی اعتنا نکرد ...

مرحوم شیخ مرتضی [طالقانی] در مدرسه، شب‌ها بیدار می‌شد، و شب‌های ماه رمضان چند ساعت مشغول خواندن قرآن می‌شد و دورِ مدرسه راه می‌رفت و با صدای خوش، قرآن و اشعار مثنوی و بابا طاهر را با گریه و زاری می‌خواند، و روز که می‌شد، گوشه‌ای مشغول تدریس می‌شد. و هنگامی که درس نمی‌گفت، ساکت می‌نشست به‌گونه‌ای که ...

عده‌ای به خدمت آقای بروجردی رحمه‌الله رسیدند و عرض کردند: اگر فرمان دهید، ما می‌توانیم محمدرضا پهلوی را از بین ببریم. ایشان فرمودند: آیا اگر بگویم و شما هم به فرض او را از بین ببرید، و بتوانید به جای او کشور را اداره کنید، آیا شرق و غرب می‌گذارند آب گوارا از گلویتان پایین برود؟!...

آقای [علامه سید محمدحسین] طباطبایی در اوایل امر شکایت می‌کرد که برای عده‌ای منظومه و حکمت می‌گویم ولی آنان را می‌برند و یا خود می‌روند١ و در ادارات دولتی (در زمان رژیم پهلوی) داخل می‌شوند، و مردد بود که درس بگوید یا خیر. بسیاری از شاگردان آخوند خراسانی رحمه‌الله که به عبادات و اعتکافات زیاد اشتغال د...

آقایی که اهل جَفر بود، به آقای دیگر گفت: چیزی به تو می‌گویم، آن را به کسی مگو: این هفته، فلان روز آیت‌الله [سید محسن] حکیم رحمه‌الله وفات می‌کند. و چنان شد. دیدیم و شنیدیم که علما از همین تعلیم و تعلم‌های عادی حوزه به مقامات عالیه رسیده بودند. بله، «فَخُدْها بِقُوة؛ با قوت آن را بگیر»١ چیز دیگری است...

مرحوم شیخ اسدالله تستری (صاحب مقابس) از بزرگان طراز اول فقهای شیعه بوده است. از استاد ما (شیخ محمدحسین غروی اصفهانی) نقل شده که دو نفر جامع تحقیق و تتبع‌اند: یکی مرحوم صاحب مقابس، و دیگری مرحوم حاج شیخ محمدتقی اصفهانی، صاحب هدایةالمسترشدین، تعلیقه و شرح بر معالم. در محضر بهجت، ج۲، ص۱۶۶ ...

راحتی در آخرت است، «وَ الناسُ یطْلُبُونَها فِی الدنْیا فَلا یجِدُونَهُ؛ و مردم آن را در دنیا جست‌وجو می‌کنند و نمی‌یابند».١ اگر خوشی‌ها و بدی‌ها یک جا دیده شود، می‌بینیم که دنیا دو روز است؛ «أَلدهْرُ یوْمانِ: یوْمٌ لَک وَ یوْمٌ عَلَیک؛ روزگار دو روز است: روزی به نفع تو، و روزی بر ضرر تو»....