پرسش: برای خواب‌های بد و کابوس چه مرقوم می‌فرمایید؟ پاسخ: بسمه‌تعالی، سوره‌های که با «قل» شروع می‌شود در وقت خواب بخواند و علاوه بر آن دعایی که در جنات‌الخلود نقل کرده‌اند، که اولش این است: «سبحان الله ذی الشأن دائم السلطان...» را بخواند. (به‌سوی محبوب، ص۸۷) ...

سؤال: زهد حقیقی چیست و چگونه زاهد حقیقی باشیم؟ حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: «زهد» آن است که مالک نفس خودت باشی، و در هر فعل و ترک، مراقب اذن خدای متعال باشی. به‌سوی محبوب، ص٧٣ ...

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله: ارکان و پايه هاى کفر، چهار چيز است: رغبت (به دنيا و شهوات)، ترس (از مردم و حوادث)، ناخشنودى (از آنچه مقدر است) و غضب. وسائل‌الشیعه، ج١۵، ص٣٣٩ ...

سؤال: اگر همسايگان مسجد از سروصدا و پارك وسايل نقليه و رفت‌وآمد نمازگزاران مسجد ناراحت باشند، تكليف آنان چيست؟ جواب: اذيت و آزار مؤمنين همسايه، حرام است.   ...

هرگاه خداوند جل‌جلاله اوقات خاصی را معین نمود که افزون بر اوقات دیگر به یاد او پرداخته شود، مقتضای این، آن است که بنده بیشتر از برای اوقات دیگر، از این اوقات تعظیم کند و عقل و قلب او به یاد شریف خدا باشد و از توجه به اینکه در پیشگاه خداوند دانای غیب حضور دارد، غفلت نورزد. و همۀ سکنات و حرکات خود را ...

طايفه چهارم (از اهل غرور و غفلت): واعظان اند. و اهل غرور و غفلت ايشان نيز بسيار است....

صبح‌های زود، مسیرشان از منزل تا حرم، از سمت گذرخان بود. دری که نزدیک فیضیه است، همان دری که قبر شیخ فضل‌الله نوری(ره) هم هست. از آنجا وارد می‌شدند. بعد از زیارت هم در مسجد بالاسر (مسجد امام خمینی(ره)) به یک ستون تکیه می‌دادند و برای علمای مدفون در آنجا فاتحه می‌خواندند. از در سه‌راه موزه که الآن شبس...

امام صادق علیه‌السلام: ازجمله چیزهایی که خداوند به‌وسیلۀ آن، دیگران را بر دروغ‌گویان یاری فرماید، فراموشی است. وسائل‌الشیعه، ج١٢، ص١۴۵   ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: مطالعۀ تراجم (زندگی‌نامۀ) علمای سلَف، مانند مطالعۀ کتاب‌های اخلاقیِ معتبر است. وقتی انسان به شرح حال و زندگانی آن‌ها نگاه می‌کند، مثل این است که کتاب اخلاقی درست و معتبر را مطالعه کرده است. آن‌ها زندگی دنیا را چگونه ساده می‌گذراندند و چقدر راحت بودند و چه استفاده‌هایی از ...

نامه نوشتم خدمتشان. نوشتم: «برای نماز شب و خودسازی نصیحتی کنید و راه‌حلی به ما نشان بدهید». یک روز، بعد از نماز ظهر و عصر بود که رفتم جلو و نامه را دادم. یکی دو روز بعد به ایشان گفتم: «من نامه‌ای نوشته بودم. آمدم جوابش را بگیرم». آقا فکری کردند و گفتند: «من نامه را گم کردم». همان‌روز باز یک نامۀ دیگ...