ج. احتياطا لازم مى‌شود.

ج. بايد نماز عصر را بخواند و نماز ظهر را بعدا قضا کند.

ج. در نمازهايى که در هنگام ادا بر يکديگر مترتّب هستند ـ مثل ظهر و عصر و مغرب و عشا ـ اگر بدون ترتيب خوانده، بايد دوباره بخواند و در نمازهايى که فقط ترتُّب خارجى دارند نه شرطى، هر مقدار از آن که با نمازهاى بعدى ترتيبش حفظ مى‌شود، اعاده ندارد، و آن چه که محفوظ نمى‌شود، آن‌ها را دوباره بخواند.

ج. خير.

ج. تا زنده است ديگران وظيفه‌اى ندارند و اگر طورى باشد که قضاکردن بر خود او واجب است، پس از وفات هم بايد برايش قضا کنند وگرنه واجب نيست، مثل جنون.

ج. بايد صبر کند و بعد از زوال عذر با وضو بخواند بنابر احوط، اگرچه اصل استيجار صاحب جبيره و کسى که تکليف او تيمم است، بعيد نيست.

ج. پسرى است که هنگام فوت پدر بزرگ‌تر، از ديگر پسرها باشد.

ج. بله، بايد قضا نمود.

ج. چيزهايى که نماز آيات براى آن‌ها واجب است، در هر جايى اتفاق بيفتد،  فقط مردم همان جا بايد نماز آيات بخوانند، بر مردم جاهاى ديگر واجب نيست، اگرچه از توابع يکديگر و به يک اسم معروف باشند.

ج. اگر شک کند که در رکوع آخر رکعت اوّل است يا در رکوع اوّل رکعت دوم و فکرش به جايى نرسد، نماز باطل است، ولى اگر مثلاً شک کند که چهار رکوع انجام داده يا پنج رکوع، چنان چه هنوز به سجده نرفته، بايد رکوعى را که شک دارد به جا آورده يا نه، به جا آورد و اگر به سجده رفته، به شک خود اعتنا نکند.