بکاء [گریه] در مصائب اهلبیت و بهخصوص سیدالشهدا، شاید از آن قبیل مستحباتی باشد که افضل از آن نیست؛ یعنی افضل از آن در مستحبات نیست. «بُکاء مِنْ خَشْیَةِ اللهِ» (گریه از ترس خداوند) هم همینطور است که شاید افضل از آن نباشد. آیا صلات لیل [نماز شب] هم از همین قبیل است؟ آیا ممکن است در همین درجه باشد...
از اعظم حجتهای شیعه که مایه چشمروشنی آنهاست، اقرار ظلم ظالمین به امیرالمؤمنین علیهالسلام و اهلبیت آن حضرت علیهمالسلام است. از جمله معاویه به یزید میگوید: «بُنَی، أَلْحَق لَهُمْ، أَخَذْناهُ مِنْهُمْ أَفَلا نُرْدِفُهُمْ دآبةً أَخَذْناها مِنْهُمْ؟!؛ فرزندم، حق برای آنها (خاندان پیامبر) است و ما [...
انسان هر راهی را بدون تقید و پایبندی به قرآن و سنت برود، روزبهروز تنزّل میکند و تاریخ، از جمله قضایای سقیفه و پیامدهای آن مانند واقعه طَف (کربلا)، هر روز تکرار میشود؛ زیرا هر روز حقی غصب و یا احقاق میشود، و همیشه حق و باطل مثل حسین و یزید وجود دارد، و کار مردم هم یا جنگ در کنار یزید یا در رکاب ...
عمرسعد به مقصود خود، یعنی مُلک ری نرسید؛ به دَرَک رفت. همین برای او بس بود که به خسران دنیا و آخرت مبتلا شد. با اینکه او چنان جنایت عظیمی کرد و سیدالشهدا علیهالسلام را کشت، با اینکه خود او هم میدانست جنایت است! بااینحال، عامه او را توثیق کرده و از او با لقب «صدوق» (بسیار راستگو) یاد کردهاند!
...
از کلمات شمر ملعون بعد از جریان قتل حضرت اباعبدالله علیهالسلام استفاده میشود که تائب و نادم نبود، بلکه چهبسا کار خود را قبیح هم نمیدانست! میگوید: «أَطَعْنا وُلاتَنا...؛ ما از فرماندهان خود اطاعت کردیم...»، درحالیکه «إِنما الطاعَةُ فِی الْمَعْرُوفِ؛ تنها در کارهای خوب باید از دیگران اطاعت ن...
کاری که به عابس۱ رحمهالله نسبت میدهند که در روز عاشورا در میدان جنگ، زره را انداخت و لخت شد۲ سهل است؛ زیرا تمام اصحاب و خود آن حضرت «مُسْتَمیت» و طالب مرگ و شهادت بودند و میدانستند که ک...
درباره حضرت علیاکبر سلاماللهعلیه وارد است که امام حسین علیهالسلام هنگام به میدان رفتن و وداع آن بزرگوار به مادرش لیلی فرمود: «دَعِیهِ، فَقَدِ اشْتاقَ الْحَبِیبُ إِلی لِقاءِ حَبِیبِهِ!؛ رهایش کن، که دوست به دیدار محبوبش اشتیاق پیدا کرده است!»....