ج. تکليفا بنابر احوط، جايز نيست و وضعا صحيح است.

ج. اگر شرط اعطاى مقدار نفقه باشد، ظاهرا آن شرط الزام‌آور است، اگرچه تخلّف آن موجب خيار در عقد نکاح نيست.

ج. بايد مهر معيّن داشته باشد.

ج. بايد صبر کنند تا مدت عقدشان تمام شود.

ج. اگر جدّ پدرى ندارد، جايز است.

ج. ظاهرا قول زوج و عاقد مقدم است؛ زيرا آن‌ها منکر علقه‌ى زوجيّت پس از مدت هستند و زوجه مدّعى آن است که اگر زوجه بيّنه اقامه نکند، منکر حلف مى‌کند. گرچه احتياط در اين است که زوج پس از انقضاى مدّتى که قايل است، طلاق را اجرا کند.

ج. بله، مى‌شود، هر چند خلاف استحباب است.

ج. در استمتاعات بايد تمکين کند.

ج. به نفع جامعه است.

ج. بدون شاهد هم مى‌توانند عقد بخوانند و قول آن‌ها هم به خواندن عقد، قابل قبول است.