ج. اگر يقين دارد که مغرب را نخوانده يا شک در خواندن آن دارد و در وقت مختصّ به مغرب يا مشترک است، نمازش باطل است، چون شک در رکعات هم دارد و بقيّه‌ى فروع از جواب قبلى روشن است.

ج. اشکال دارد.

 ج. حکم قصد احتمالى و قصد رجايى را دارد و قصدِ نماز بر تقدير حصول يا عدم حصول امرى، غير از قصد قطع بر آن تقدير است.

ج. خير، اشکال ندارد.

ج. همان تعيين ارتکازى که در قلب دارد کافى است.

ج. به زبان آوردن لازم نيست.

ج. جايز نيست، مگر اين که از اوّل قصد دومى را داشته و از باب خطا در تطبيق قصد اولى را کرده باشد.

ج. خير.

ج. اوّل در خصوص نمازهاى سه و چهار رکعتى که فرد نمازگزار به رکوع رکعت سوم نرسيده و نماز جماعت بر پا گرديده و اطمينان ندارد که اگر نماز را تمام کند به جماعت برسد که در اين صورت مستحب است به نيّت نماز مستحبى نماز را دو رکعتى تمام کند و خود را به جماعت برساند و هم چنين نقل نماز ظهر روز جمعه به نافله براى کسى که سوره‌ى جمعه را فراموش کرده و سوره‌اى را که عدول از آن به سبب فراغ يا بلوغ نصف جايز نيست خوانده است.

ج. اگر به قصد قربت بگويد، صحيح است و در صورت بطلان هم نماز او باطل نمى‌شود.