ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمان خود عمل نمايد ولى اگر مشکل نباشد، احتياط در تحصيل علم و يا گمان قوى‌تر است.

ج. اگر انحراف او بيشتر از طرف راست و طرف چپ قبله بوده است، در صورتى که داخل وقت نماز متوجه شود، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، در وجوب قضا تامل است.

ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمانى که از گفته او به دست آورده عمل کند ولى اگر بتواند از راه ديگرى گمان قوى‌تر پيدا کند، بنابر احتياط گمان قوى‌تر را تحصيل مى‌نمايد.

ج. اگر انحراف در بين طرف راست و چپ او بوده و قبله در پشت قرار نگرفته باشد، به طرف قبله متوجه مى‌شود و بقيه نمازش را مى‌خواند و صحيح است؛ ولى اگر پشت به قبله بوده و يا کاملاً به طرف راست يا چپ بوده، نماز را قطع مى‌کند و دوباره رو به قبله نماز مى‌خواند.

ج. در صورت گمان به قبله از گفتار او همان کفايت مى‌کند اما اگر بتواند از راه ديگرى علم يا گمان قوى‌تر پيدا کند، بنابر احتياط گمان قوى‌تر را تحصيل نمايد.