ج. اگر با عدم عسر و سختى، تمکن دارد که صورت و بدنش را با هم رو به قبله کند، احتياطا با رعايت قبله نماز بخواند و در غير اين صورت بدن بايد رو به قبله باشد و آن مقدّم بر صورت است.

ج. اگر ظنّ‌آور باشد کافى است.

ج. به هر طرفى که نماز بخواند،صحيح است.

ج. بايد به طرف کره‌ى زمين نماز بخواند.

ج. به طريق دومى عمل کنند.

ج. هر کدام اطمينان‌آور باشد برطبق آن عمل کند، در غير اين صورت هر کدام که سبب ظنّ قوى‌تر شود بايد ملاک عمل قرار گيرد.

ج. بايد سريعا به جهت قبله برگردد.

ج. عمدا نبايد منحرف باشد، مگر به اندازه‌ى پهناى يک انگشت که بخشوده است.

ج. بنابر اظهر مى‌تواند به گمان خود عمل نمايد ولى اگر مشکل نباشد، احتياط در تحصيل علم و يا گمان قوى‌تر است.

ج. اگر انحراف او بيشتر از طرف راست و طرف چپ قبله بوده است، در صورتى که داخل وقت نماز متوجه شود، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، در وجوب قضا تامل است.