ج. به شکش اعتنا نمى‌کند.

ج. خير.

ج. بنابر احوط بايد بعد از نماز سجده‌ى آن را به جا آورد و نماز صحيح است.

ج. يعنى در حال تشهد بر ران چپ نشسته و روى پاى راست بر کف پاى چپ گذاشته شود.

ج. بنابر عدم حرمت سماع (به گوش خوردن)، اگر استماع نکند و نشنود، اشکال ندارد؛ هر چند اگر کرد، نمازش باطل نيست و نهى‌ازمنکر هم در حال نماز، با اشاره ممکن است.

ج. خير، اشکال ندارد، (به مسأله‌ى ٩٢٨ رساله مراجعه شود).

ج. خير، بر هيچ کدام واجب نيست و در حال نماز جايز نيست.

ج. ظاهرا باطل نمى‌شود.

ج. خير، باطل نمى‌کند.

ج. هر ذکرى در قنوت بگويد، اگرچه يک «سبحان اللّه‌» باشد، کافى است و بهتر است بگويد: «لا اله الا اللّه‌ الحليم الکريم، لا اله الا اللّه‌ العلى العظيم، سبحان اللّه‌ ربّ السموات السبع و ربّ الارضين السبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ربّ العرش العظيم والحمدللّه‌ رب العالمين.»