ج. مسجدى است که در اوقات نماز معمولاً غالب اهالى شهر به آن جا مى‌آيند، هر چند که از آن محل هم نباشند.

ج. با اجازه‌ى متولّى مسجد جايز است.

ج. حرف زدن با ديگران در بين اجزاى اذان و اقامه جايز است، اگرچه مکروه است و اگر در حال اقامه باشد اعاده‌ى آن، مستحب است و اگر خيلى طول دهد که صورت اذان و اقامه به هم بخورد، از سر بگيرد.

ج. اکتفا مى‌کند. (به مسأله‌ى ٧۶٢ رساله رجوع شود.)

 ج. نمازتان صحيح است و همان نيّت ارتکازى کافى است.

ج. نبايد به شک خود اعتنا کند.

ج. خير و قيام بعد از رکوع رکن نيست (به مسأله ٨۵٠ رساله رجوع شود).

 ج. اگر خوابيده نماز بخواند و بتواند تا آخر با طهارت نماز بخواند؛ بايد خوابيده بخواند، زيرا طهارت مقدّم بر قيام است.

ج. اگر کسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند کند، مثل آن که آن‌ها را با فرياد بخواند، بنابر احتياط نمازش باطل است.

ج. بله، احتياطا بايد قضا کنيد.