ج. اگر از اوّل جزو اين فرقه بوده، قضا ندارد.

ج. بله، استحباب دارد.

ج. نيّت همان نماز را با قصد قربت مى‌کند.

ج. فرق نمى‌کند.

ج. اگر ذکرى از نماز آيات نشده، لازم نيست نماز آيات بخواند.

ج. بر او واجب نيست؛ ولى اگر قدرت تشخيص خوب و بد را داشته باشد، بنابر شرعيّت عبادات او، اگر بخواند، صحيح است و نمازهايى را که خوانده به عنوان نماز پدر و مادر حساب مى‌شود.

ج. اگر ٨٠ سال را خود او تعيين کرده، بايد به وصيت او عمل شود، چون شايد نماز و روزه‌هاى ديگران برگردن او بوده است و اگر وصيّت متعارف بوده و مقصود او صرف نماز و روزه از ثلث بوده، زيادى از آن، مال ورثه و اگر وصيّت به کلّ ثلث بوده زيادى در خيرات مصرف مى‌شود.

ج. اگر مصداق آيات آسمانى ترسناک براى بيشتر مردم باشد، نماز آيات واجب مى‌شود.

ج. احوط اين است که در رکوع اوّل از رکعت اوّل يا رکعت دوم يا قبل از آن رکوع اقتدا کند.

ج. بايد هر يک از دو خطبه مشتمل بر حمد الهى باشد، و نيز بنابر اظهر مشتمل بر صلوات بر پيامبر ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ و آل او ـ عليهم‌السّلام ـ باشد، و نيز بايد در مجموع دو خطبه، موعظه و قرائت قرآن کريم را ترک نکند، بلکه بنابر احتياط واجب هر يک از دو خطبه بايد مشتمل بر موعظه (پند و نصيحت) و قرائت قرآن باشد؛ بلکه احوط رعايت ترتيب مذکور و نيز قرائت سوره کامل در هر يک از دو خطبه است و نيز احوط، لزوم اشتمال خطبه دوم بر صلوات بر معصومين ـ عليهم‌السّلام ـ به نحو تفصيل است.