پیامبر اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم چون بر کسی وارد می شد، دوست نمی داشت که برای او بپاخیزند و در جمع یاران خود چنان می نشست که هرگاه نا آشنایی وارد می شد، او را نمی شناخت. بر مرکب که سوار می‌شد، پیاده ای را که در راه می دید، پشت سر خود سوار می‌کرد؛ به مجلسی که وارد می شد، هرجا خالی بود می‌نشست. او ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله مظهر صفت خاصه رحمت حضرت حق تبارک‌وتعالی و «بِالْمُؤْمِنِینَ رَئُوفٌ رحِیمٌ؛ نسبت به مؤمنان بسیار مهربان و دلسوز» و آیینه‌دار جمال حق است که نور رحمت در او به ظهور پیوسته و از او به دیگران می‌تابد. در محضر بهجت، ج١، ص٣٠٩   ...

حضرت ابراهیم علیه‌السلام خوب نگاه کرد و ناگهان ۱۲ نور بزرگ را دید که صورتشان از زیبایی می‌درخشید.علت نیل آن‌ها به درجات بلند و پیوستن آن‌ها به‌صورت حضرت محمد و جانشین او را از پروردگارش جویا شد....

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: ترک صلوات و دعا کردن به دعاهای شخصی، مانند رها کردن سرچشمه و به‌دنبال جوی آب و یا حوض گشتن است؛ زیرا وقتی برای وسعت مقام و درجه واسطه فیض دعا می‌شود، دعاهای شخصی هم در آن گنجانده شده است.   نکته‌های ناب، ص۷۷ ...

چه کار بکنم در نمازم حضور قلب بیشتر داشته باشم؟    حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: روغن چراغ کم است! (یعنی معرفت کم است و ایمان قلبی و باطنی ضعیف است و گرنه ممکن نیست با شناخت کافی، قلب حاضر نباشد.) برگی از دفتر آفتاب، ص١٣٠ ...

امام صادق علیه‌السلام به نقل از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: مؤمن حقیقی کسی است که به فقیر کمک مالی کند و نسبت به مردم با انصاف رفتار کند.   وسائل‌الشیعه، ج۱۵، ص۲۸۴ ...

ازش خواسته بودند که باز هم نصیحت‌شان کند. کاغذ کوچکی فرستاد و گفت: «برای آن‌ها که موعظه خواسته‌اند، این را بخوانید.» نوشته بود: «آقا! حرف‌های قبلی عمل شد، که بقیه‌اش را می‌خواهید...؟!» به شیوه باران، ص۲۷ (جلدسوم از مجموعه ۵ جلدی داستان‌هایی کوتاه از سیره و زندگانی حضرت آیت‌الله بهجت قدس سره) ...

سؤال: اگر شخصى در کودکى ضررى به کسى رسانده باشد چه کند؟    حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: ضامن ضرر او است و بايد او را راضى کند. ...

از حضرت آیت‌الله العظمی بهجت قدس‌سره درخواست کردم:  «یک ذکر خیلی بزرگ یادم بدهید!»    گفتند: ذکری یادتان بدهم که از جواهرهای همۀ کوه‌های دنیا و مروارید همه دریاها قیمتی‌تر باشد؟   گفتم: بله! و منتظر یک ذکر عریض و طویل خاص بودم؛ که گفتند:  استغفار... استغفار... استغفار!    اگر بدانید در این استغفار چ...

پرسیدم: «سعادت دنیا و آخرت را در چه می‌دانید؟» فرمود: «در اینکه گناه نکنید.» چند دقیقه بعد به امید جواب مفصل‌تری، دوباره سؤالم را تکرار کردم؛ باز فرمود: «که گناه نکنید.» آخرش که داشتم می‌رفتم هم باز پرسیدم؛ گفتم شاید این «که گناه نکنید» از خاطرش رفته باشد. جواب داد: «گناه نکنید»! حرف اول و آخرش همین...