ج. توسط زن‌هاى خبره استعلام مى‌شود و اگر خون کم است، طريقى براى  تشخيص آن در مسأله‌ى ۴١٠ رساله آمده است.

ج. با فرض اين که رضايت داده‌اند، اشکالى نيست و زن و شوهر هستند.

ج. زن او در عده‌ى وفات است، با رجوع به او حلال نمى‌شود، نياز به عقد مجدّد دارد.

ج. اگر ظن به صداقت و راستگويى او باشد، کفايت مى‌کند.

ج. بر عقد شرعى اثر شرعى مترتّب مى‌شود و منافاتى با اقدام دولت ندارد.

ج. اين ازدواج باطل است واگر با جهل وطى کرده، به وجهى وطى به شبهه است و اگر با علم وطى کرده، نه محکوم به زنا است و نه لواط؛ اگرچه کار حرام است و استحقاق مهر هم ندارد.