امام حسن مجتبی علیه‌السلام فرمود: آداب سر سفره دوازده چیز است... چهارتای آنها واجب و چهار امر مستحب و چهار چیز جزو روش‌های پسندیده است. چهار امر واجب عبارت است از: شناخت خدا و خشنودى به داده‌ى او و بردن نام خدا و سپاسگزارى از او؛ و چهار  امر مستحب عبارت است از: وضو گرفتن پيش از غذا و نشستن بر پهلوى ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:  خدا کند این توجّه و ارادت و محبّت به اهل‌بیت علیهم‌السلام در دل‌های ما باقی بماند و با محبّت آن‌ها از دنیا برویم....

مقام معظم رهبری: مرحوم آقای بهجت رضوان‌الله‌تعالی‌علیه می‌فرمودند: این دعا را زیاد بخوانید: «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك‏؛ ای خدا، ای رحمت‌گستر، ای مهربان، ای زیر و رو کننده دل‌ها، قلب مرا بر دینت استوار و ثابت بدار». ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: با همۀ بیداری و توطئه‌های دشمنان در خوابیم، پس کی بیدار می‌شویم تا ببینیم دشمن علیه ما چه می‌کند؟! در محضر بهجت، ج١، ص٣٠   ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: رجالی را دیده‌ایم که اهل علم و عمل بودند و ساده و بی‌آلایش زندگی کردند، و در لباس و مسکن و خوراک زاهد بودند.  غصۀ ما برای این است که مثل آنها نیستیم! ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:  چه بکنیم از بی علمی؟!  چه بکنیم از ضعف در ایمان؟!  از ضعف در تدین! ...  چه بکنیم از این ضعف‌ها؟!  چه بکنیم از این ضعف‌های اختیاری؟! نمی‌رویم دنبال تحصیلات علمیه!  نمی‌رویم که بفهمیم که خب عمل چطور بر ما آسان بشود؟  اختیارا نمی‌رویم!  اگر غیراختیاری باشد حالا، خدا می‌بخشد...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: معنویات و رغبت به عبادات کم و رغبت به مادیات بیشتر شده و نتیجه‌اش همین است که می‌بینیم... در محضر بهجت، ج۱، ص۳۱۸   ...

از مسجد که بیرون می‌آمدیم، می‌ایستاد و برای مردم دعا می‌کرد. دورش را می‌گرفتند و شلوغ می‌شد؛ او اما از هر کاری که مردم را به زحمت بیندازد، دلخور می‌شد. به همراهان سفارش می‌کرد: «مراقب آن‌هایی که پشت سر می‌آیند،  باشید. نکند اذیت شوند؛ نکند هُل‌شان بدهید یا داد بزنید...» یک‌بار زنجیری بین او و مردم ز...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره:  مراجعه به تراجِم(زندگی‌نامۀ) علمای سلَف(گذشته)، به منزله مراجعه به کتاب‌های معتبر اخلاقی است. هرکس که طالب تهذیب و ترقی در امور معنوی است و می‌خواهد از زندگی و عمر خود چیزی استفاده کند، شایسته است به شرح احوال آنها نگاه کند، که چه کارها می‌کردند....

برای عمل چطور؟ [باید چه کار کرد؟] آدم باید اختیاراً آن چیزی را که می‌داند، [عمل] بکند دیگر؛ زیر پا نگذارد؛ [چون] پشیمان می‌شود. آن چیزی را [هم] که نمی‌داند، به این‌وآن نگاه نکند؛ [بلکه] به دفتر [شرع] نگاه کند. [اگر] باز هم ندانست، توقف و احتیاط کند تا روشن شود....