ج. بايد نماز عصر را که يک رکعت از آن را وقت دارد بخواند و نماز ظهر را بعدا قضا کند.

ج. به جهت رعايت احتمال بودن وقت بين دو عمل (نماز مغرب و نماز عشا)، بدون نيّت ادا يا قضا بخواند.

ج. احتياطا نماز ظهر را به قصد مافى الذمه بخواند.

ج. وقت نماز اوّل ماه از اوّل طلوع فجر است که اوّل روز شرعى مى‌باشد.

ج. ظاهرا اعاده‌ى نماز لازم نيست.

ج. بايد به يقين خود عمل کند.

ج. اگر خوف از دست رفتن وقت دارد، نبايد مستحبّات را به جا آورد.

ج. بله، تا وقت شرعى بيشتر نمى‌تواند بخورد يا بياشامد.

ج. اگر اذان فرد عادل و عارف و آگاه به وقت باشد، بله مى‌توان.

ج. اگر متوجه شود که تمام نماز را پيش از وقت خوانده، بايد نمازش را دوباره بخواند؛ ولى اگر در بين نماز بفهمد که وقت داخل شده، يا بعد از نماز متوجه شود که در بين نماز وقت داخل شده، نماز او صحيح است.