سؤال: پس از خواندن چهار رکعت نماز شب اگر موقع اذان بشود؛ آيا مى‌توان بقيه را به جا آورد؟ با چه نيتى؟   حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: بله، بقيه را مى‌توان به قصد ادا به جا آورد.   ...

ازش خواسته بودند که باز هم نصیحت‌شان کند. کاغذ کوچکی فرستاد و گفت: «برای آن‌ها که موعظه خواسته‌اند، این را بخوانید.» نوشته بود: «آقا! حرف‌های قبلی عمل شد، که بقیه‌اش را می‌خواهید...؟!» به شیوه باران، ص٢٧   ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: این خانه (دنیا) یک خانه‌ای است که جای ماندن نیست؛ [انسان] باید در اینجا یک چیزهایی جمع کند برای جای دیگر که زندگی می‌کند.  آن وقت آن چیزهایی که جمع می‌کند، آنجا بزرگیش معلوم می‌شود؛ آنجا معلوم می‌شود که این [اعمال]، کافی و وافی [بوده] است [یا خیر؟!]، اینجا معلوم نیست....

سؤال: مدتی است شیطان و هوای نفس در تزکیه بطن و لسان، کم‌خوری، کم‌گفتن و کم‌خوابیدن اذیتم می‌کند، برای رفع این معایب چه کنم؟   حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: گوی سبقت را نمازشب‌خوان‌ها ربودند مخفیانه. ترتیبی برای تقلیل طعام ذکر می‌شود، إن‌شاءاللّه. هرچه را که قصد دارید بخورید، اول جدا نمایید _ مثلاً در ...

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ،  خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست، و خُذْ ظَالِمِي وَ عَدُوِّي عَنْ ظُلْمِي بِقُوَّتِكَ،  و ستم‌کنندۀ بر من و دشمنم را با نیرویت از ستم بر من بازدار، و افْلُلْ حَدَّهُ عَنِّي بِقُدْرَتِكَ،  و با قدرتت تندی و تیزی ستمش را بر من بشکن،...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: آیا می‌شود کسی با خدا و اولیای خدا ارتباط دینی و معنوی داشته باشد، ولی در مواقف مهمه، دستگیری نشود و مخذول گردد و راهنمایی نشود؟!...

بكوش كه قلب و عقل تو در تعظيم اين ماه همراه بوده و اعضا و جوارحت بر پيمودن راه راست محافظت كنند؛ زيرا از عادت بنده‌ى مؤدّب كامل اين است كه تمام رفتارهاى او موافق با نظر صاحب خود باشد. اقبال‌الاعمال، ج١،  ص٧٧٢   ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: گاهی مصلحت در زود پاسخ ندادن دعاست،  و گاهی مصلحت در این است که بهتر از آنچه خواسته شده بدهند،  در این موارد شخص دعا کننده گمان می‌کند دعایش مستجاب نشده است، در حالی که اگر اهل یقین باشد، می‌فهمد که به بهترین شکل ممکن مستجاب شده است....

اللَّهُمَّ فَإِذْ أَفَدْتَنَا الْمَعُونَةَ عَلَى تِلَاوَتِهِ،  خدایا! هم‌اکنون که ما را به قرائت قرآن یاری دادی، و سَهَّلْتَ جَوَاسِيَ أَلْسِنَتِنَا بِحُسْنِ عِبَارَتِهِ،  و عقده‌های زبانمان را به زیبایی عبارتش آسان کردی،  فاجْعَلْنَا مِمَّنْ يَرْعَاهُ حَقَّ رِعَايَتِهِ،  پس ما را از کسانی قرار ده ک...

برای او که شیوۀ معمولش سکوت و کم‌گویی بود، «نگاه» می‌شد کبوتر نامه‌بر. به تک‌تک آدم‌هایی که می‌آمدند مسجد، نگاه می‌کرد. با نگاه سلام‌ می‌داد، دل‌جویی می‌کرد. آن‌هایی را که ته صف و یا کُنجی نشسته بودند و چندان به چشم  نمی‌آمدند هم می‌دید. نیازمندها را رصد می‌کرد؛ به اطرافیانش می‌گفت: «آن آقا را می‌بی...