صفحه اصلی

در حال بارگیری...
۶٢٩٢. کارگرى که داراى زن و چهار فرزند صغير و مادرى پير مى‌باشد در تصادفى، فوت شده است. با توجه به اين‌که اتوبانى که تصادف در آن رخ داده، پانزده متر عرض داشته، خشک و مسطح بوده، هيچ نرده‌اى براى جلوگيرى از ورود عابر پياده به اتوبان نصب نشده بوده، و هيچ‌گونه مانعى براى ديد راننده وجود نداشته و راه مستقيم بوده، تصادف در روز روشن و هواى صاف اتّفاق افتاده و لباس متوفّى نمايان و حرکتش عادى بوده است و کارشناس راهنمايى و رانندگى به استناد ماده ۴[1] قانون ايمنى راه‌ها مصوّب سال ١٣۴٩ عابر را مقصّر دانسته است؛ آيا راننده اتومبيل نسبت به متوفّى ضامن مى‌باشد؟

ج. استناد به عابر و راننده است و نصف ديه را بدهد.

[1]. ماده 4 قانون ايمنى راه‏ها مصوب 1349: «ورود و عبور عابرين پياده و انواع وسايط نقليّه غير مجاز و عبور دادن دام در شاهراه‏ها و هم‏چنين توقّف وسايط نقليه در خطوط عبور ممنوع است.

هرگاه به جهات مذکور حادثه‏اى واقع شود که منجر به ضرب يا جرح يا قتل يا خسارت مالى شود، راننده‏اى که وسيله‏ى نقليّه‏ى او مجاز به حرکت در شاهراه باشد نسبت به موارد فوق مسؤوليّتى نخواهد داشت ولى در هر حال مکلّف است در صورت بروز حادثه‏ى وسيله‏ى نقليه را در شانه‏ى سمت راست متوقف نموده و مصدوم را با وسيله‏ى نقليّه‏ى خود و يا وسيله‏ى ديگر بلافاصله به اوّلين درمانگاه يا بيمارستان برساند و مراتب را به مأمورين انتظامى اطلاع دهد. عدم مسؤوليت راننده مذکور مانع استفاده شخص ثالث از مقرّرات بيمه نخواهد بود.

کتاب: | شناسه: 8846 | پیوند ثابت

آخرین مطالب

نمایه‌ها

فیلم ها