ج۱. مجموع نماز جمعه و خطبه‌ها، بايد خيلى پس از زوال و ظهر شرعى طول نکشد.

ج۲. شخص معتکف در نماز جمعه‌اى که بيش از اين مقدار طول بکشد، بنابر احتياط واجب، نمى‌تواند برود.

ج. مى‌تواند اقتدا کند، اگر نماز جمعه با تمام شرايطش و به طور صحيح برگزار شود، گرچه خلاف احتياط است، و بهتر است اين کار را انجام ندهند.

ج. بله مى‌تواند، با مراعات آن چه در رساله ذکر شده است.

ج. در صورت ذکر شده، احتياط واجب اين است که اقتدا نکنند.

ج. خير و بايد نماز ظهر را بخواند.

ج. امام جمعه بايد از کمال عقل برخوردار بوده و مرد و عادل و بالغ و حلال زاده و شيعه دوازده امامى باشد و لازم نيست نماز جمعه در اصل بر او واجب تعيينى باشد، پس مسافر مى‌تواند امام جمعه شود. (به مسأله ١٩ از نماز جمعه‌ى رساله رجوع شود).

ج. واجب است نماز جمعه را به جماعت بخوانند، و نيز جماعت شرط صحّت آن است.

ج. بله، مى‌توان.

ج. عدالت عبارت است از حسن ظاهر، يعنى دورى جستن از گناهان کبيره، به گونه‌اى که ظاهر احوال شخص به طور ظنّى دلالت کند که او بناى بر ترک گناه دارد نه آن که اتفاقا چند روزى گناه را ترک کرده باشد و مأموم بايد اين حسن ظاهر را احراز کند.

ج. بايد جمعيت آن‌ها از پنج نفر مرد کمتر نباشد که يکى از آن‌ها خود امام مى‌باشد، بنابر اين غير از امام اگر چهار نفر مرد هم ـ که نماز جمعه براى آن‌ها  وجوب تخييرى دارد (اگرچه وجوب تعيينى نداشته باشد) ـ براى نماز جمعه حاضر شوند، انعقاد آن جايز و مشروع مى‌شود. (مسأله‌ى ۶ از نماز جمعه رساله.)